Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

1. Bestanden in Voorvertoning halen

1. Bestanden in Voorvertoning halen

Algemeen

Er is zoveel kritiek op bijvoorbeeld iTunes en Foto's, dat je makkelijk vergeet dat er ook software is die Apple wel goed voor elkaar heeft: apps die zowel eenvoudig als krachtig zijn. Het beste voorbeeld is waarschijnlijk Voorvertoning, dat vanaf het begin al in OS X aanwezig is.

 

Aan de oppervlakte is Voorvertoning een eenvoudig programma om afbeeldingen en PDF-bestanden te bekijken. Achter deze toplaag van eenvoud zitten echter nog veel meer mogelijkheden verscholen.
We zullen een tipje van de sluier oplichten door te laten zien hoe je afbeeldingen en bestanden in Voorvertoning opent, beginnend met de standaard manieren, om door te gaan op de meer verborgen mogelijkheden.

 

Je kunt natuurlijk bestanden openen door erop te dubbelklikken, als Voor-vertoning je standaardprogramma is voor deze bestanden. Of door een bestand op de icoon van Voorvertoning te slepen, in de Finder of in de Dock. Dat is geen verrassing.

 

Iets subtieler is bestanden openen door middel van Snelle weergave,

 

Hoewel Voorvertoning voor de meeste afbeeldingen en voor PDF-be-standen de standaard app is, is het goed mogelijk dat een ander programma, zoals Adobe Reader, inmiddels deze rol op je Mac heeft overgenomen. Als je de standaard app voor een bestandstype wilt kiezen, doe je dat als volgt:

  1. Kies in de Finder een bestand van het type dat je wilt instellen.
  2. Kies Archief > Toon info (commando-I) om het Infovenster te openen.
  3. Onder 'Open met' kies je uit het popupmenu Voorvertoning (rood in de afbeelding hieronder). Klik op de pijl links van 'Open met' om dat onderdeel te tonen, als dat nodig is.
  4. Klik op 'Wijzig alles' om Voorvertoning het standaard programma te maken voor alle bestanden van dat type.

<http://tidbits.com/resources/2016-02/Get-Info-change-default. png>

 

Maar dat is eigenlijk een Mac-beginnerscursus. Laten we ook kijken naar de interessantere importeeropties voor Voorvertoning.

 

1. Importeren vanaf het klembord

Omdat Voorvertoning vooral gezien wordt als een programma om afbeeldingen te tonen, heb je waarschijnlijk nog nooit naar het Archief-menu gekeken.
Als je dat doet, zal je opvallen dat Voorvertoning geen standaard-commando Nieuw heeft, maar eentje met de naam 'Nieuw van klembord'.
Dat commando doet precies dat: het maakt een nieuw Naamloos document aan met de inhoud van het klembord. Het is vaak grijs, omdat deze optie alleen werkt als er een afbeelding of een pdf op het klembord zit.

Test maar eens:
kopieer een bestand vanaf je Mac (door bijvoorbeeld met de control-toets ingedrukt op een afbeelding op een webpagina in Safari te klikken, en dan te kiezen voor Afbeelding kopiëren).
Schakel dan over naar Voorvertoning en kies Archief > Nieuw van klembord. Je zult dan inderdaad een Naamloos document zien met de afbeelding.

 

Het is minder voor de hand liggend om een pdf te kopiëren, maar als je een pdf in Voorvertoning opent, een miniatuur in de navigatiekolom selecteert en op commando-C drukt, zet je dat PDF-bestand op het klembord, en dan zal 'Archief > Nieuw van klembord' een nieuw Naamloos PDF-bestand met die pagina maken.

 

Nog een leuk handigheidje:
als je een bestand in de Finder selecteert en dan Wijzig > Kopieer kiest (of commando-C gebruikt), en vervolgens het commando 'Nieuw van klembord' uit Voorvertoning gebruikt, wordt er een nieuw document aangemaakt met alle groottes en resoluties van de icoon van dat bestand. Dat is een prachtige manier om de icoon van een document of applicatie te bewaren!

<http://tidbits.com/resources/2016-02/Preview-Preview-icon. png>

Dat commando 'Nieuw van klembord' is bij lange na niet de enige manier om een nieuw document aan te maken met een afbeelding of een pdf pagina, maar wel handig
.
Terug inhoud

 

2. Importeren vanaf een camera

Voorvertoning kan bestanden direct vanaf camera's en scanners importeren. Nog beter: voor Voorvertoning is je iPhone of iPad ook een camera.

 

Om bestanden vanaf een camera te importeren, moet je hem met een USB-kabel aan je Mac koppelen, Voorvertoning openen, en dan Importeer van /Cameranaam/ kiezen (bijvoorbeeld, Importeer van iPhone).

 

Er verschijnt dan een venster met voorvertoningen van de afbeeldingen op die camera, vergelijkbaar met de interface van Fotolader (een programma dat je kan vinden in de Hulpprogramma's map in Programma's).
Standaard laat Voorvertoning ze zien in een lijst, met EXIF-informatie zoals de datum en tijd waarop de foto genomen is, bestandsgrootte, resolutie, GPS-coördinaten, diafragma, of de flits gebruikt is, en meer.
Zelfs wanneer je Voorvertoning niet wilt gebruiken om foto's te importeren, is het wel een handige methode om die gegevens te bekijken.

<http://tidbits.com/resources/2016-02/Preview-camera-import. png>

 

Linksonder zitten knoppen om foto's te roteren, weer te geven in een lijst of weer te geven in een raster.
Om een foto te roteren, moet je de foto selecteren en dan op de knop met de kromme pijl klikken. Je kunt ook de grootte van de miniatuur afbeelding bijstellen met de schuifknop rechtsonder.

 

Als je foto's wilt importeren, dan heb je twee opties, rechtsonder. Je kunt op 'Importeer alles' klikken om alles binnen te halen, of een paar foto's selecteren en dan op Importeer klikken. Beslis waar je de plaatjes wilt opslaan en klik dan op 'Kies doel' om de afbeeldingen daarheen te sturen.
Terug inhoud

 

3. Importeren vanuit scanners
Als je een compatibele scanner aan je Mac aangesloten hebt, dan kun je Voorvertoning gebruiken om afbeeldingen en documenten vanuit die scanner te importeren. Het zal niet verbazen dat de gebruikersinterface bijna identiek is aan die van Fotolader. Hij is ook gelijk aan het venster dat tevoorschijn komt wanneer je op 'Open scanner' klikt vanuit het systeem voorkeurenvenster 'Printers en scanners'.
Mocht je scanner daar niet tevoorschijn komen, dan zul je die eerst moeten instellen via het voorkeurenvenster 'Printers en scanners'. Zodra hij daar verschijnt, kun je ook het programma Voorvertoning automatisch laten starten wanneer je op de Scan-knop drukt op je scanner, ervan uitgaande dat die knop erop zit.

<http://tidbits.com/resources/2016-02/Printers-Scanners-pref-pane. png>

 

Als de scanner aangesloten en aangeschakeld is, kies je in Voorvertoning: Archief > Importeer van scanner > /Naam van de scanner/.
Als het details-paneel niet al in beeld is, klik dan op 'Toon details' om een ruime keuze aan regelknoppen te zien te krijgen, voor resolutie, grootte, rotatie, formaat en beeldcorrectie.
Je zult waarschijnlijk een hogere resolutie kiezen dan 50 dpi. (300 dpi is een veilige keuze als je van plan bent het gescande document af te drukken. Voor foto's zou je nog hoger kunnen mikken.)

<http://tidbits.com/resources/2016-02/Preview-scan. png>

 

Let vooral op het venstermenu 'Automatische selectie', waarin drie instellingen zitten: Uit, 'Detecteer aparte onderdelen' en 'Detecteer omvattende vak'.
Voorvertoning staat standaard op 'Detecteer aparte onderdelen'. Dat is goed als je een verzameling losse foto's aan het scannen bent, maar niet goed voor het scannen van een enkel vel papier.
Om een hele pagina te scannen, kies je 'Detecteer omvattende vak', waarmee het programma probeert de randen van het papier te vinden. Daarna kun je het geselecteerde gebied van de scan met de hand aanpassen door de handgrepen ervan te verslepen.
Als deze twee methoden niet opleveren wat je wilde, dan kun je een stuk van het document met de hand selecteren door met de cursor een rechthoek te tekenen, en die te verschuiven en op maat te brengen door middel van de handgrepen. Voor een eenvoudiger manier om volledige bladzijden in te scannen, kies je Wijzig > Selecteer alles (commando-A) en pas je de selectie aan.

 

Als alles naar wens is ingesteld, klik je op Scan. Voorvertoning scant nu het document en opent het in een nieuw Naamloos venster.
Als het niet precies is wat je wilt, bijvoorbeeld als je merkt dat je vergeten bent het resolutie-menu terug te zetten van 50 dpi naar 300 dpi, sluit dan het document zonder het op te slaan. Anders geef je het document een naam en sla je het op. Als je meer dan één document in de scanner stopt, dan scant Voorvertoning die één voor één en slaat hij ze op als aparte bestanden, die allemaal getoond worden in een enkel Voorvertoning-venster.

 

Nog één ding tot slot:
als je in Voorvertoning een PDF-bestand aan het bekijken bent, dan kun je daar extra pagina's aan toevoegen door in het Wijzig-menu te kiezen: 'Wijzig > Voeg in.. > Pagina van scanner'.
De interface van de scanner is hier simpeler, met maar één aankruisvakje om de automatische documenteninvoer te gebruiken, als die er is, en de Opnieuw scannen-knop om het nog eens te proberen en een knop Voeg toe aan document. Het is niet duidelijk hoe Voorvertoning in dit scenario de resolutie kiest, maar het lijkt een betrekkelijk hoge. De pagina wordt achter de geselecteerde bladzijde ingevoegd, maar je kunt hem ook verslepen binnen de miniaturen-navigatiekolom van Voorvertoning.

Terug inhoud

 

4. Schermafbeeldingen maken
Diegenen die over de techniek schrijven, kennen de sneltoetscombinaties van Apple om schermafbeeldingen te maken uit hun hoofd.

Gewone mensen, die maar een paar keer per jaar een schermafbeelding hoeven te maken, kunnen hiervoor beter Voorvertoning gebruiken. 

Net zoals de juist genoemde mogelijkheden ook beschikbaar zijn in Apples hulpprogramma Fotolader, vind je de mogelijkheden voor scherm afbeeldingen ook terug in Apples hulpprogramma Schermafbeelding (dat ook in de map Hulpprogramma's te vinden is).

 

In Voorvertoning: kies Archief > Maak schermafbeelding. Daar vind je drie opties:

  • Van selectie:
    nadat je dit commando gekozen hebt, wordt je cursor een kruisaanwijzer. Klik en sleep de kruisaanwijzer over het gedeelte van het scherm dat je vast wilt leggen.
  • Van venster:
    kies dit commando, en je cursor wordt een camera. Beweeg de cameracursor over een venster, en dat venster wordt blauw om aan te geven dat het geselecteerd is. Klik nu om van dat venster een afbeelding te maken. Standaard worden je schermafbeeldingen omrand door een grote schaduw. Om die weg te laten, klik je op het geselecteerde venster met de optie-toets ingedrukt.
  • Van het hele scherm:
    als je dit commando kiest, begint een teller 10 seconden af te tellen. Dat kun je annuleren met de Esc-toets. Zodra het aftellen klaar is, neemt Voorvertoning een foto van het hele scherm. Als je meer dan één scherm hebt, dan maakt Voorvertoning een afbeelding van elk scherm. De timer is nuttig als je je scherm op een bepaalde manier wilt inrichten, wat niet mogelijk is met een momentane schermafbeelding. Ook al wordt hij niet in de uiteindelijke afbeelding weergegeven, je kunt de teller opzij slepen om hem niet in de weg te hebben.

In tegenstelling tot de toetscombinaties van OS X zelf om een scherm afbeelding te maken, die de afbeeldingen gewoon naar je bureaublad wegschrijven, opent Voorvertoning elke nieuwe schermafbeelding als een PNG-bestand in een Naamloos venster, zodat je ruimschoots wijzigingen kunt aanbrengen alvorens het bestand weg te schrijven. Niet wereld-schokkend, maar wel erg handig.

<http://tidbits.com/resources/2016-02/Preview-marked-up-screenshot. png>

 

Wijzigingen? Voorvertoning is namelijk ook een verbazingwekkend complete afbeeldingsbewerker. Maar dat is een onderwerp voor een apart artikel, ooit. Voorvertoning mag dan niet erg sexy lijken, het bevat een keur aan handige functies, waarvan we er binnenkort een aantal nader zullen behandelen.

Terug inhoud

 Bron:http://tidbits.com/e/16284

2. Afbeeldingen en pdf's bekijken

2. De kracht van Voorvertoning: afbeeldingen en pdf's bekijken
In deze aflevering gaan we nader in op de primaire functie van Voorvertoning: het tonen van afbeeldingen en documenten maar  ook iWork- en Microsoft Office-documenten

http://tidbits.com/article/16323

 

a. De knoppenbalk gebruiken en aanpassen

In de komende paragrafen gaan we in op een aantal verschillende functies in de menu's van Voorvertoning, maar veel daarvan zijn makkelijker te bereiken via de knoppenbalk van het programma. Deze zou zichtbaar moeten zijn bovenin het Voorvertoning-venster, of je nu een afbeelding bekijkt of een document. 

Als hij niet getoond wordt, kan je hem tevoorschijn halen via Weergave > Toon knoppenbalk of door commando- | te toetsen 

Opmerking
 |  dat is overigens geen hoofdletter "I" maar een verticale streep (het sluisteken, ook wel pipe genoemd), die     je krijgt door shift-Backslash te toetsen met de toets bij Return). Er is ook een aparte markerings knoppenbalk, maar die behandelen we in een later artikel.

tn_Preview-toolbar.jpg

 

Zoals in iedere fatsoenlijke Mac-app kun je instellen welke knoppen er in de Voorvertoning-knoppenbalk staan. Er zijn allerlei knoppen beschikbaar, en allemaal hebben ze ook een commando in de menu's. 

Om te beginnen kies je Weergave > Pas knoppenbalk aan. 

Hier zijn de knoppen die je kunt toevoegen aan de standaardreeks:

 

Een Zoom-knoppenreeks, 

  • waaronder een knop voor Werkelijke grootte 
  • Passend en Werkelijke grootte, zoals hieronder beschreven 
  • Vergroot/verklein, waarmee je naar een bepaald percentage kunt zoomen 
  • Vorige en Volgende pagina-knoppen, om per pagina te bladeren in pdf's 
  • Heen en Terug paginageschiedenis-knoppen voor het heen en terug navigeren in pdf-koppelingen 
  • Pagina, waarmee je naar een specifieke pagina kunt springen 
  • Diavoorstelling, waarmee je een diavoorstelling begint, hierover zo dadelijk meer 
  • Info, om het infovenster te tonen en te verbergen 
  • Vergroot, dat een loep toont om kleine details of tekst te kunnen bekijken 
  • Selecteer, om snel naar rechthoekige-selectiemodus te kunnen schakelen 
  • Druk af, om het afdruk-dialoogvenster te openen tn_Preview-customize-toolbar.jpg

Terug inhoud

 

b. Miniaturen en inhoudsopgave in de zijbalk

De zijbalk in Voorvertoning biedt al het nodige om te navigeren tussen meerdere afbeeldingen en pdf-pagina's. 

Voorvertoning probeert de zijbalk op een slimme manier weer te geven, wat betekent dat hij automatisch verschijnt wanneer je meerdere afbeeldingen opent. Voorvertoning is niet slim genoeg om de zijbalk automatisch weer te geven voor pdf's met meerdere pagina's en hem te verbergen voor documenten met één enkele pagina, maar probeert wel je vorige selectie te onthouden, hetzij in het algemeen, hetzij voor een bepaald document, en stelt die staat van de zijbalk weer in. Voor documenten met meerdere pagina's is het gewoonlijk best om de zijbalk weer te geven.

 

Je kunt de zijbalk verbergen via Weergave > Alleen inhoud. 

Als de zijbalk van Voorvertoning wordt weergegeven, kun je hem laten verdwijnen via Alleen inhoud. Er verschijnt dan een vinkje naast het menucommando. Wanneer je dit commando opnieuw kiest, gebeurt er niets. Om de zijbalk weer te geven, moet je een ander commando van de zijbalk kiezen. Als de zijbalk wordt weergegeven, kun je het venster ook horizontaal verkleinen en vergroten om de zijbalk te verbergen en opnieuw weer te geven.

 

Om documenten met meerdere pagina's en meerdere afbeeldingen in de zijbalk weer te geven, 

zijn er twee mogelijkheden: Weergave > Miniaturen (commando-optie-2) en Weergave > Inhoudsopgave (commando-optie-3). 

Bij de eerste mogelijkheid krijg je grafische voorvertoningen van afbeeldingen en documentpagina's,
Bij de tweede krijg je een tekstlijst van bestandsnamen van afbeeldingen of pdf-bladwijzers. 

In beide gevallen kun je op een onderdeel klikken om naar de betreffende pagina te gaan. Vergeet ook niet dat je de scheiding van de zijbalk naar rechts kunt slepen om de afbeeldingen of pagina's groter weer te geven of om meer van de tekst in de zijbalk te zien. Sleep de scheiding naar links om meer plaats voor de actuele afbeelding of pagina te maken.

tn_Preview-thumbnails-vs-table-of-contents.jpg

 

Wanneer de inhoudsopgave in de zijbalk wordt weergegeven, kun je met het toetsenbord in de inhoudsopgave navigeren: de toetsen pijl omhoog en pijl omlaag doen wat je ervan kunt verwachten, maar de toets pijl rechts vouwt een hiërarchisch inhoudsopgaveniveau uit, terwijl de toets pijl links dit weer samenvouwt.

 

Je kunt afbeeldingen en pagina's ook als miniaturen in een raster weergeven in één venster, 

met Weergave > Contactvel. Dubbelklik op een willekeurige miniatuur om erop te focussen. We zullen hier verder op ingaan in een toekomstig artikel, maar merk op dat je pagina's in een pdf-bestand kunt verslepen om de volgorde ervan te veranderen, of zelfs één of meerdere pagina's kunt selecteren en op Delete kunt drukken om ze te verwijderen (dit geldt ook voor de Miniatuurweergave).

tn_Preview-contact-sheet.jpg

Hier is een tip.
Stel, je hebt een groep afbeeldingen openstaan in een venster, en je wilt in datzelfde venster nog extra afbeeldingen openen. Je kunt ze dan vanuit de Finder in de Miniatuurweergave van de zijbalk slepen, of in de Contactweergave.

En stel dat je een reeks afbeeldingen beoordeelt en er enkele van moet verwijderen. 

Dat kun je ook rechtstreeks in Voorvertoning doen: selecteer de ongewenste afbeelding en kies Wijzig > Verplaats geselecteerde afbeelding naar prullenmand, of druk gewoon op commando-Delete. Dit is een perfecte manier om slechte afbeeldingen weg te gooien.

 

Terug inhoud

 

c. Markeringen, notities en bladwijzers in de zijbalk

De volgende optie in het menu Weergave is Markeringen en notities (commando-optie-4). Deze optie vereist een beetje meer uitleg. Wanneer je een pdf leest, kun je stukken markeren en notities toevoegen. Via de zijbalk heb je er dan nadien weer toegang toe.

tn_Preview-highlights-notes-sidebar.jpg

 

Om tekst te markeren, kies je eerst Weergave > Annoteer > Markeer tekst. Of, gemakkelijker, gebruik de Markeerknop in de knoppenbalk. Klik erop, en hij wordt blauw, met standaard de gele markeerstift geactiveerd. Klik op de pijl naast de knop om te kiezen tussen verschillende markeerkleuren, evenals onderstrepen en doorhalen.

tn_Preview-highlight-options.jpg

 

Selecteer, met Markeren geactiveerd, tekst in de pdf om die te markeren. Control-click op de markering om een notitie toe te voegen, de markeerstijl te wijzigen of de markering helemaal te verwijderen.

tn_Preview-modify-highlight.jpg

 

Als je Voeg notitie toe kiest, verschijnt een vak waarin je tekst kunt invoeren. Wanneer je klaar bent, klik je buiten dat vak, en het wordt een kleiner vak dat vasthangt aan de notitie. Klik op het kleine vakje om de notitie uit te vouwen. De combinatie van deze functies zorgt voor een interessante manier om notities op een pdf te maken terwijl je hem leest en ze nadien weer te gebruiken.

tn_Preview-note.jpg

 

Via Tools > Voeg bladwijzer toe of commando-D kun je ook bladwijzers aan pagina's in een pdf toevoegen. Een kleine rode bladwijzer verschijnt in de rechterbovenhoek van de pagina om aan te geven dat de pagina in de bladwijzers is opgenomen.

tn_Preview-bookmark.jpg

 

Om je bladwijzers in de zijbalk weer te geven, kies Weergave > Bladwijzers (commando-optie-5). Om een ongewenste bladwijzer te verwijderen, selecteer je die in de zijbalk en druk je op Delete.

 

Merk op dat Adobe Acrobat Pro en Adobe Reader de term "bladwijzer" gebruiken voor onderdelen in wat in Voorvertoning de "inhoudsopgave" heet. "Bladwijzers" in Voorvertoning zijn, voor zover we kunnen zeggen, specifiek voor Voorvertoning. Je mag er dus niet van uitgaan dat wie je pdf leest in een programma van Adobe, je bladwijzers kan zien.

 

In- en uitzoomen

Onderaan in het menu Weergave staan opties om in en uit te zoomen. Deze commando's wijzen zichzelf uit, maar merk wel op dat zij ook in de Contactvelweergave werken. Je moet niet met de menucommando's te werken, er zijn immers efficiëntere manieren om in en uit te zoomen. Commando-= (denk aan commando-plus, maar je moet niet op Shift drukken) en commando-- (commando-min) zoomen respectievelijk in en uit, net als naar binnen en naar buiten knijpen op een trackpad.

 

Het Weergave-menu biedt extra keuzes voor het inzoomen op documenten: Passend (commando-9), wat het venster vult met het document of de afbeelding, en Werkelijke grootte (commando-0), wat precies doet wat het zegt, ongeacht of het bestand in het venster past of niet. Passend inzoomen in een groot venster is gewoonlijk de beste manier om pdf's te lezen.

 

Voor nog meer controle kun je een selectie trekken in een afbeelding of pdf (kies "Extra's > Rechthoekige selectie" en trek vervolgens een rechthoek) en vervolgens "Weergave > Zoom tot selectie" kiezen.

 

Een bruikbaar toegankelijkheidsgereedschap voor hen die geen perfect zicht hebben is het vergrootglas, onder "Extra's > Toon vergrootglas" (al is het handiger om die te activeren door het indrukken van de accent grave-toets, net boven de tabtoets [of boven de de control-toets - nvdv]). Dit verandert je cursor in een vergrootglas binnen Voorvertoning en voorziet je van een loep waarmee je een deel van een afbeelding kunt vergroten of kleine tekst in een pdf makkelijker leesbaar kunt maken. Je kunt hem snel uitzetten door op Esc te drukken.

tn_Preview-Magnifier.jpg

Terug inhoud

 

d. Pdf-navigatie

Hoewel hij dan misschien niet dezelfde mogelijkheden biedt als Adobe Reader, is Voorvertoning een robuuste pdf-lezer. Samen met de eerder genoemde opties om binnen een pdf te navigeren, biedt het Weergave-menu drie opties om je pdf's te bekijken:
"Scrol doorlopend", "Enkele pagina" en "Twee pagina's".
"Weergave > Scrol doorlopend" (commando-1) laat je de onderkant van een pagina en de bovenkant van de volgende zien wanneer je doorscrolt. Kies "Weergave > Enkele pagina" (commando-2) om pagina voor pagina door een document te kunnen scrollen en "Weergave > Twee pagina's" (commando-3) om per twee pagina's naast elkaar door te kunnen scrollen. Wat het beste voor jou is, hangt af van persoonlijke voorkeuren, het document in kwestie en de grootte van je beeldscherm. Gelukkig kun je je favoriet vastleggen in de voorkeuren van Voorvertoning. Zo dadelijk meer daarover.

 

De gemakkelijkste manier om door een pdf heen te scrollen is met een trackpad of een muis, maar je kunt ook de pijltjes-toetsen gebruiken, Page Up en Page Down, en Home en End.
Wanneer je kijkt in het Ga-menu, zie je commando's voor Omhoog, Omlaag, Vorig onderdeel en Volgend onderdeel, maar in dit geval verdienen de toetscombinaties veruit de voorkeur: de pijltjestoetsen voor omhoog en omlaag bewegen in die richtingen en optie-pijltje omhoog (of Page Up) en optie-pijltje omlaag (of Page Down) activeren Vorig onderdeel en Volgend onderdeel.

 

Het verschil tussen Omhoog/Omlaag en Vorig/Volgend onderdeel hangt af van de context.
Als je, bijvoorbeeld, het documentvenster geselecteerd hebt met het PDF-document ingezoomd, zodat minder dan de hele pagina in beeld is, dan scrol je met Omhoog/Omlaag een paar regels tegelijk, terwijl je met Vorig/Volgend een hele pagina doorscrolt. Maar als je in de navigatiekolom de inhoudsopgave hebt geselecteerd, dan beweeg je met pijl Omhoog/Omlaag van het ene naar het andere onderdeel van de inhoudsopgave, terwijl je met Vorig/Volgend onderdeel tussen de pagina's beweegt.

 

Dat lijkt misschien een beetje verwarrend, maar als vuistregel kun je onthouden: als de pijltjestoetsen niet doen wat je verwachtte, houd dan de optie-toets in terwijl je de pijltjestoetsen indrukt (dat geldt trouwens voor veel commando's binnen OS X). Anders kies je Page Up of Page Down als je van pagina naar pagina wilt navigeren.

 

Goede PDF-bestanden, zoals onze Take Control-boeken, bevatten koppelingen naar andere delen van het document. Daarbij komen de commando's Terug en Vooruit in het Ga-menu pas. Kies Ga > Terug (commando-[) om terug te springen naar de koppeling waarop je geklikt had. Daarna ga je met Ga > Vooruit (commando-]) weer naar de bestemming van die koppeling.

 

Je kunt ook naar een bepaalde pagina springen, met Ga > Ga naar pagina.. (commando-optie-G). In het dialoogvenster dat dan tevoorschijn komt, geef je het paginanummer en druk je op Return, of klik je op OK. Als je niet op de pagina uitkomt die je verwacht, kijk dan bij de uitleg van "Gebruik logische paginanummers" hieronder.

tn_Preview-Go-to-Page.jpg

Terug inhoud

 

e. Schermvullende weergave en diavoorstellingen

Soms wil je gewoon even niet afgeleid worden als je een pdf leest. Of misschien wil je een verzameling afbeeldingen of een pdf-presentatie laten zien.

Voorvertoning heeft hier twee nuttige opties voor, onder het Weergave-menu: Schakel schermvullende weergave in en Diavoorstelling.

 

Weergave > Schakel schermvullende weergave in (commando-control-F) zet OS X in de standaard schermvullende weergave. 

Als je een pdf bekijkt, kun je kiezen tussen de standaard weergaves: Scrol doorlopend, Enkele pagina of Twee pagina's. Scrol doorlopend is de vreemde eend in de bijt, omdat je document dan de volledige breedte van het scherm in beslag neemt. In de schermvullende weergave kun je de trackpad, de muis en het toetsenbord gebruiken voor navigatie.

 

Weergave > Diavoorstelling (commando-shift-F) geeft het huidige document of de huidige afbeelding op het gehele scherm weer, en gaat elke vijf seconden naar de volgende dia. (Voor afbeeldingen moet je ze allemaal tegelijkertijd openen, in hetzelfde venster. Meer daarover later.) Er verschijnt onderaan het scherm een bedieningspaneel waarmee je voor- en achteruit kan, de diavoorstelling kunt afspelen of pauzeren, en de diavoorstelling kunt verlaten. Je kunt de diavoorstelling ook met de pijltjestoetsen bedienen. Met Escape verlaat je de diavoorstelling.

tn_Preview-slideshow-toolbar.jpg

Terug inhoud

 

f. Zoeken
Ervan uitgaande dat Voorvertoning een document ziet dat tekst bevat (wat niet voor alle PDF-bestanden geldt), kan je in het veld.n Zoeken in de knoppenbalk een zoekterm invoeren om alle voorkomens ervan in het document te vinden.
Als de werkbalk niet zichtbaar is, kies je

"Wijzig > Zoek > Zoek (commando-F)" om een zoekvenster te krijgen.
Hoe dan ook, Voorvertoning markeert de gevonden woorden, de zoek resultaten worden weergegeven in de zijbalk, en de zoekbalk bevat knoppen waarmee je de resultaten op zoekrangorde of paginavolgorde kansorteren. We vinden zoekrangorde van Voorvertoning volledig ondoorgrondelijk, dus houd het op paginavolgorde.
In die zoekbalk heeft Voorvertoning ook pijltjestoetsen om door de resultaten te fietsen en een knop Gereed om de zoekfunctie te verlaten. 

(Je kan ook klikken op de X-knop naast het zoekveld.) Afbeelding

 

Frustrerend genoeg zoekt Voorvertoning standaard naar alle ingegeven woorden als losse woorden, iets dat meestal te veel resultaten biedt. Om te zoeken naar een fragment, omvat je de woorden met dubbele aanhalingstekens.

 

Het lijkt niet nuttig om een zoekopdracht te doen als je foto's bekijkt, maar als je er een heleboel tegelijk hebt geopend, kan je zoeken naar tekst in de bestandsnamen om de zijbalklijst te beperken tot alleen degenen die daarmee overeenkomen.

Terug inhoud

 

g. De voorkeuren van Voorvertoning instellen

Hoewel het aantal opties voor de manier waarop Voorvertoning afbeeldingen en PDF-bestanden toont overweldigend kan lijken, geven de meeste mensen het grootste deel van de tijd de voorkeur aan dezelfde weergave. Je kan je voorkeuren instellen in "Voorvertoning > Voorkeuren".

  • Algemeen: 
    er zijn hier twee instellingen. De eerste bepaalt hoe Voorvertoning bestanden opent. Je kan kiezen om alle bestanden in één venster te openen, groepen bestanden in hetzelfde venster, of elk bestand te openen in een eigen venster. Zie afbeelding

De eerste optie voor de manier waarop bestanden geopend moeten worden is vaak verwarrend. Laten we zeggen dat je een pdf-boek uit de Take Control-serie opent in Voorvertoning en je dubbelklikt op een JPEG-foto in de Finder. Het wordt geopend in hetzelfde venster als het boek!

 

Als je de derde optie kiest, worden, wanneer je meerdere foto's selecteert en in Voorvertoning opent, deze allemaal in afzonderlijke vensters geopend. Dat is al snel een beetje teveel van het goede en maakt navigeren veel moeilijker.

 

De standaard optie, Open groepen bestanden in hetzelfde venster, is in het algemeen de beste keuze.

 

De tweede instelling in het paneel Algemeen is voor de vensterachtergrond, waarmee je de kleur van de lege ruimte rondom documenten en afbeeldingen kan aanpassen. Standaard is dit grijs, maar je kan de kleurkiezer gebruiken om dit te wijzigen in welke kleur je maar wilt.

  • Afbeeldingen:
    hier is maar één instelling: Definieer weergave op 100% als. Er zijn twee opties: 1 beeldpixel is gelijk aan 1 schermpixel en Grootte op scherm is gelijk aan grootte op afdruk. zie afbeelding

Dit beïnvloedt hoe bestanden worden getoond wanneer je Weergave > Werkelijke grootte kiest. We zullen hier eerlijk over zijn: we hebben geen flauw idee waarom je de ene optie boven de andere zou verkiezen, dus raden we aan om het bij de standaardinstelling te houden, waarbij 1 beeldpixel gelijk is aan 1 schermpixel.

  • Pdf: Hier is het iets interessanter. De eerste instelling is opnieuw Definieer weergave op 100% als, en weer raden we je aan om dit op de standaardoptie te laten staan, waarbij 1 punt gelijk is aan 1 schermpixel. zie afbeelding

 

De volgende instelling is een aankruisvak die Voorvertoning vertelt om documenten te openen op de laatst bekeken pagina, wat standaard aan staat en het gemakkelijk maakt om terug te gaan naar waar je gebleven bent wanneer je een pdf-boek leest. Als je veel pdf's maakt en test, haal het vinkje dan weg, dan gaan pdf's altijd open op de eerste bladzijde.

 

De volgende is Bij openen voor de eerste keer, die instelt hoe bladzijden weergegeven worden. De opties hier zijn Doorlopend scrollen, Enkele pagina en Twee pagina's, zoals hierboven beschreven. Kies degene die het beste past bij jouw werkwijze. Doorlopend scrollen is waarschijnlijk de beste optie op kleinere schermen, terwijl Enkele pagina of twee pagina's beter kunnen zijn als je een 27 inch-scherm hebt.

 

De volgende instelling is Geef tekst en lijntekeningen vloeiender weer. Standaard staat dat aan. Tenzij je tekst in Voorvertoning wazig overkomt kun je het beter aan laten staan.

 

Daarna krijg je Gebruik logische paginanummers. Deze instelling kan handig zijn bij documenten waarbij de eerste paar pagina's Romeinse in plaats van Arabische paginanummers hebben, zoals nader uitgelegd in dit support artikel van Apple <https://support.apple.com/kb/PH22452>. Normaliter kun je het het beste aan laten staan, maar als je regelmatig op een verkeerde pagina terecht komt als je Ga naar pagina gebruik, kun je het beter uitzetten.

 

De laatste instelling is Voeg naam aan annotaties toe, waarmee automatisch je naam aan notities en gemarkeerde tekst wordt gehangen. Handig als je met anderen aan een pdf werkt: dan kun je zie wie waaraan heeft gewerkt. Je kunt hier ook je naam toevoegen, maar hoogstwaarschijnlijk staat die er al, opgehaald uit het profiel dat bij de gebruikersaccount hoort.

Terug inhoud

 

h. Metagegevens bekijken met het infovenster

Dat is zo ongeveer alles wat je in Voorvertoning kan doen met betrekking tot het bekijken van afbeeldingen en pdf's, maar hoe zit het met de metagegevens die ook aan die bestanden hangen? Daarvoor heb je het infovenster nodig. Kies Extra's > Toon infovenster (commando-I) om het infovenster te tonen.

 

Of je nou een document of een afbeelding bekijkt, het eerste venster in het infovenster is Algemene info, waarin je zaken vindt als bestandsgrootte, resolutie, maker, en de datum waarop een bestand werd gemaakt.

Preview-Inspector.png

 

De andere vensters zijn afhankelijk van of je een afbeelding of een pdf bekijkt:

  • Meer info (alleen voor afbeeldingen): dit venster toont additionele informatie over afbeeldingen, zoals EXIF-gegevens, kleurgegevens, resolutie en DPI.
  • Trefwoorden: Hier kun je trefwoorden toevoegen aan een document of afbeelding, zodat ze eenvoudiger te vinden zijn in Spotlight. Klik op de plus-knop om trefwoorden toe te voegen, of op het min-teken om ze te verwijderen.
  • Codering (alleen voor pdf's): dit venster vertelt je of een pdf versleuteld is, en zo ja, welke rechten je hebt. Voorvertoning kan je pdf's versleutelen, maar meer daarover in een ander artikel.
  • Bijsnijden en roteren (alleen voor pdf's): * dit venster toont de afmetingen van hetgeen je met het gereedschap voor rechthoekige selectie hebt geselecteerd. Je kunt een pdf-pagina bijsnijden naar die maten, maar dat behandelen we in een ander artikel.
  • Annotaties: via dit venster kun je gemerkte tekst en notities tonen en ernaartoe navigeren, net als met de navigatiekolom. Je kunt ook nieuwe aantekeningen aan gemerkte tekst toevoegen door de markering te selecteren en in het onderste deel van het venster je notitie in te tikken. Bij een afbeelding geldt alles wat je toevoegt als een annotatie.

bron 

Terug inhoud

4. Documenten en afbeeldingen annoteren

4.  Documenten en afbeeldingen annoteren

  1. Kleur en vorm
  2. De gemaskerde loep
  3. Tekst bij annotatie
  4. Aantekeningen maken
  5. Tekenen op de stippellijn

Deze keer  richten we ons op de annotatiemogelijkheden van Voorvertoning, waarmee je een afbeelding of pdf kunt annoteren. (Microsoft Office- of iWork-documenten kun je niet annoteren.)

De meeste annotatietools van Voorvertoning zijn bereikbaar via Extra's > Annoteer, maar je vindt ze vaak gemakkelijker in de Wijzigingsknoppenbalk, die je kunt weergeven door te klikken op het knoppensymbool in de hoofdknoppenbalk, of via Weergave > Toon Wijzigingsknoppenbalk (commando-shift-A).

1. Kleur en vorm
De annotatiefunctie van Voorvertoning die we het vaakst gebruiken is Vormen, waarmee je bijvoorbeeld gemakkelijk een bepaald interface-element in een schermkopie kunt markeren. Je vindt alle beschikbare vormen in Extra's > Annoteer > Rechthoek, Ovaal, Lijn, Pijl, Veelhoek en Ster. Echter, via Vormen op de Wijzigingsknoppenbalk gaat dit gewoonlijk sneller.

Ongeacht of je nu het menu of de knoppenbalk gebruikt, kies een vorm om in je document of afbeelding in te voegen. De vorm verschijnt in het midden van je document. Om een nieuwe vorm op een bepaalde plek in te voegen, klik je op Vormen in de Wijzigingsknoppenbalk, en sleep je vervolgens de gewenste vorm naar waar je wil.

Een geselecteerde vorm wordt omgeven door blauwe sleepblokjes waarmee je de afmetingen van de vorm kunt veranderen. Zoals bij veel beeldbewerkingsapps, kun je ook hier op optie drukken terwijl je een blokje versleept om de afmetingen vanuit het midden te veranderen, en op shift om de verhouding van de vorm te behouden. In het geval van lijnen en pijlen beperkt de shift-toets de lijn tot een hoek van 45 graden.

Je kunt de vorm natuurlijk verplaatsen door je cursor op een willekeurige plek op de vorm te zetten, als het maar geen aangrijpingspunt is. Op het moment dat de cursor een handje wordt, kan je klikken en de vorm verslepen. Zoals vaker kan je meerdere exemplaren van exact dezelfde vorm krijgen door Kopieer en Plak te gebruiken, of door te slepen met de optie-toets ingedrukt (alsof je hem wilt verplaatsen).

De lijn, veelhoek en ster hebben nog meer mogelijkheden. Lijnen zijn bij het invoegen eerst gewoon recht, maar met de groene handgreep middenin kan je soepele ronde vormen trekken. Standaard krijg je bij het invoegen van een veelhoek een vijfhoek. Maar als je deze selecteert zie je een tweede groene handgreep. Deze kan je tegen de klok in bewegen om het aantal hoeken te verkleinen (tot minimaal een driehoek), en met de klok mee vergroot je het aantal hoeken tot maximaal twaalf. Bewerken van de ster-vorm gaat hetzelfde, behalve dat er twee groene handgrepen zijn, één om ster-punten toe te voegen of te verwijderen, de andere om de lengt ervan aan te passen. Ten opzichte van zijn functie bij rechthoeken, werkt de shift-knop voor de ster en veelhoek precies omgekeerd: hier is de standaardactie dat de lengte-breedteverhouding hetzelfde blijft, en alleen met de shift-knop ingedrukt kan je de verticale en horizontale afmetingen los van elkaar veranderen.

Je kunt een vorm ook roteren, maar alleen als je gebruikmaakt van een trackpad. Selecteer de vorm, zet duim en wijsvinger op de trackpad en maak een draaiende beweging. Zorg dat je de vorm wel eerst geselecteerd hebt, anders draait Voor-vertoning de hele tekst (in stappen van 90 graden).

Nadat je de vorm, grootte en positie hebt veranderd, kan je deze nog verder aanpassen met opties uit de Markeringsknoppenbalk:

  • Vormstijl:
    gebruik dit menu om de dikte van de lijn (vaak "streep" genoemd) aan te passen. Deze streep kan je ook gestippeld of grof getekend maken, en je kunt een schaduw toevoegen (of verwijderen). Bij lijnen en pijlvormen kan je ook kiezen waar je de pijlpunt plaatst.
  • Randkleur:
    als je op deze knop klikt, krijg je een kleurenpalet te zien waarmee je de kleur van de streep kunt aanpassen.
  • Vulkleur:
    deze knop vertoont ook een kleurenpalet, waarmee je de kleur kunt aanpassen van de vulling, de ruimte binnen de lijnen (strepen). Standaard staat deze op "geen vulling", wat je ziet aan het symbool van een wit vierkantje met een rode diagonale lijn.

Je kunt deze hulpmiddelen, behalve om gewoon mooie vormpjes toe te voegen, op een aantal manieren nuttig gebruiken. Een techniek die we bij TidBITS en Take Control vaak gebruiken is een rode ovaal of rechthoek (beide zonder vulling) invoegen in de afbeelding van een interface-onderdeel, waarmee we de aandacht richten op dat specifieke onderdeel. Ook pijlen kunnen dienen om de aandacht te richten op specifieke details. Zelfs als je geen tech-auteur bent, maar een vriend wilt helpen met een technisch probleem, dan scheelt het tijd en frustratie als je snel een schermafbeelding maakt, vervolgens op de afbeelding een bepaald onderdeel met zo'n vorm benadrukt, en hem het plaatje met opmerkingen mailt. Overigens kan je een schermafbeelding direct vanuit Voorvertoning maken. Zie ook bestanden in Voorvertoning halen 

Vormen zijn ook handig om tekst te redigeren in een pdf die je gaat afdrukken. Je kunt een rechthoek met zwarte lijnkleur en zwarte vulling maken en deze over een deel van de tekst zetten, als je dit gedeelte wilt verbergen. Als je het document afdrukt, zal het gevoelige gedeelte van de tekst verborgen blijven. (Josh had eens een opdracht waarbij hij dit moest doen met duizenden documenten, al deed hij dit niet met Voorvertoning).
Concludeer nu niet dat dit ook voor pdf's werkt die je digitaal verspreidt. De vormen blijven bewerkbare objecten die nog steeds (zowel in Voorvertoning, als in Adobe Reader) verplaatst en verwijderd kunnen worden.
Een programma dat tekst onder en zwarte balk daadwerkelijk verwijdert is bijvoorbeeld PDFpen van Smile, of Acrobat Pro  van Adobe.

Voorvertoning onthoudt eerder gemaakte instellingen, dus als je meestal gebruikmaakt van een driehoek met rode lijnen en geen vulling, dan krijg je die. Maar helaas is er geen manier om verschillende vormen die je vaak gebruikt op te slaan, dus als je terug wilt naar een zwarte rechthoek, dan moet je dat weer met de hand doen.

Aantekeningen in pdf's blijven steeds unieke, bewerkbare objecten, zelfs na het opslaan, afsluiten en heropenen van een document. Met aantekeningen en bewerkingen in plaatjes werkt dit anders. Na het afsluiten worden alle aan-passingen platgemaakt en verwerkt in de onderliggende bitmap van de afbeelding. Ze kunnen daarna niet meer geselecteerd en individueel gemanipuleerd worden. Met andere woorden: zorg dat je echt klaar bent met markeringsvormen in een afbeelding aanpassen, voordat je het document afsluit.

Nog één laatste tip.
Misschien denk je dat je "Wijzig > Selecteer alles" kunt gebruiken om alle markeringen te verwijderen die je hebt gemaakt. Dat klopt niet, want dat commando selecteert alle afbeeldings-onderdelen die al in het originele document bestonden. Je kunt wel, met shift-klik, meerdere objecten selecteren, die je dan allemaal tegelijk kunt verplaatsen of verwijderen.

Terug inhoud

2. Wie was die gemaskerde loep?
Gebruik de gereedschappen Masker en Loep, via het menu Weergave > Annoteer en de menuknop Vormen in de Wijzigingsknoppenbalk, voor het precisiewerk.

Masker is enigszins lastig om te gebruiken,
want het is een soort van negatief masker: de eigenlijke vorm is een grijze rand, met daar binnenin een "niet vullen"-rechthoek die je over het te markeren gedeelte van de afbeelding plaatst. De blauwe handgrepen werken zoals gebruikelijk, maar om de rechthoek te selecteren of te verplaatsen moet je /erbuiten/ klikken, en niet (zoals bij elke andere vorm) erbinnen. Oefen op een testafbeelding om een gevoel te krijgen hoe je het moet gebruiken.
ng>

Loep zet een vergrootglas op het scherm, waarmee je kleine details naar voren kunt brengen. Maar dat vertekent tegelijkertijd de afbeelding, wat verwarrend kan werken. Met de blauwe handgreep verander je de grootte van de loep, en met de groene handgreep zoom je in en uit.

Terug inhoud

3. De pen is machtiger
Met Voorvertoning kun je je eigen vormen tekenen. De derde knop vanaf links in the Wijzigingsknoppenbalk activeert het Schets-gereedschap (er is klaarblijkelijk geen menukeuze voor). Tekenen is een kwestie van klikken en slepen.

Wat Voorvertoning vervolgens doet hangt af van wat je hebt getekend. Als Voorvertoning bijvoorbeeld denkt dat je een vierkant probeert te tekenen, zal het je tekening aanpassen naar een correct vierkant. Datzelfde geldt voor rechthoeken, ovalen, lijnen, pijlen en andere vormen. Het is een losse interpretatie. Als je een vreemde krabbel tekent zal Voorvertoning er meestal niets mee doen, maar het resultaat is niet altijd voorspelbaar.

Gelukkig kun je Voorvertoning corrigeren als de ingreep je niet aanstaat of als Voorvertoning het verkeerd heeft begrepen. Na het tekenen van een vorm verschijnt er een kleine popover in de linkerbovenhoek met je oorspronkelijke tekening en een keuze uit mogelijke alternatieven. Klik op de gewenste vervanger, maar besef dat je maar één kans krijgt. De popover verdwijnt na je keuze, of als je de vorm deselecteert.

Het Schets-gereedschap is drukgevoelig. Als je een trackpad met Force Touch hebt, kun je zwaardere lijnen tekenen door harder te drukken.

Terug inhoud

3. Tekst bij een annotatie
Vormen zijn aardig, maar hoe voeg je een beschrijving toe aan een annotatie of vul je een PDF-formulier zonder interactieve velden in? In die gevallen biedt Voor-vertoning verschillende mogelijkheden om tekst toe te voegen.

De standaardmanier om tekst in te voegen gaat via Extra's > Annoteer > Tekst (commando-control-T) of via de Tekst-knop in de Wijzigingsknoppenbalk. Voor-vertoning voegt een tekstveld in met "Tekst" als aanvangsstandaard. Je kunt dit tekstveld net als een vorm verplaatsen en aanpassen. Dat gaat wat omslachtig, omdat klikken in het veld de tekst selecteert in plaats van dat het veld zelf vastgepakt wordt. Probeer het volgende om dat makkelijker te maken. Klik eerst ergens anders om het veld te deselecteren, zweef over het gedeselecteerde veld totdat de handcursor verschijnt, en klik en sleep. Als het veld al is geselecteerd, zweef dan over de kaderrand om de handcursor te krijgen, en sleep vervolgens.

Om het lettertype, de grootte, de kleur, de stijl en de uitlijning van een tekstveld te veranderen, selecteer je het tekstveld en klik je het uitklapmenu Tekststijl in de Wijzigingsknoppenbalk (de knop helemaal rechts). Je kunt niet aparte woorden of karakters in het veld aanpassen.

Je kunt ook de menu's "Stijl voor vorm", Randkleur en Vulkleur gebruiken om het ontwerp van een tekstveld verder aan te passen. Randkleur voegt een (gekleurde) rand toe aan het veld, "Stijl voor vorm" biedt lijndiktes en stijlkeuzes en Vulkleur is er voor achtergrondkleur.<http://tidbits.com/resources/2016-04/Preview-wild-text. png>

Tekstballonnen zijn leuk om te proberen, en worden ingevoegd via Extra's > Annoteer > Spraakballon of via de knop Vormen in de Wijzigingsknoppenbalk. Ze werken net als normale vormen, met als toevoeging twee groene handgrepen die de onder- en bovenkant van de pijl bedienen. Leuk voor snapshots, maar wees er voorzichtig mee in professionele documenten.<http://tidbits.com/resources/2016-04/Preview-speech-bubble. png>

Hoewel het niet direct duidelijk is, kun je tekst toevoegen aan elke vorm, inclusief lijnen en pijlen. Daar verschijnt de tekst aan een uiteinde, bij de rest binnenin de vorm.

Terug inhoud

4. Aantekeningen maken
Bij afbeeldingen en pdf's bekijken bespraken we het markeren van tekst in pdf's en het toevoegen van aantekeningen daaraan. Dat is allemaal leuk en aardig, maar wat als je commentaar wilt achterlaten dat niet gekoppeld is aan tekst? Daarvoor kan je met Voorvertoning zwevende notities maken, die getoond worden als kleine gele vierkantjes die slechts toevallig lijken op de gele plakbriefjes van Post-it®. (Je kan deze niet toevoegen in afbeeldingen.)

Om een notitie toe te voegen aan een pdf, kies je Extra's > Annoteer > Notitie (commando-control-N) of klik je op de Notitie-knop in de Markeringsknoppenbalk. Voorvertoning plaatst een klein geel vierkant in het midden van de huidige pagina, waaruit een grotere gele rechthoek opkomt waarin je je tekst kan typen. Voer zoveel tekst in als je wilt. De gele rechthoek wordt groter als dat nodig is. Klik ergens buiten de gele rechthoek om hem te sluiten, waarna alleen het gele vierkantje overblijft.

<http://tidbits.com/resources/2016-04/Preview-solo-note. png>

Er zijn 5 dingen die je met het vierkantje kan doen nadat je erop geklikt hebt om het te selecteren:

  • Er opnieuw op klikken, om het te openen om te bewerken.
  • Het verplaatsen naar het onderdeel op de pagina waar je commentaar op geeft, wat meestal een goed idee is.
  • Het optie-verslepen om een kopie te maken. Dit kan handig zijn als je hetzelfde commentaar wilt geven op verschillende plekken op de pagina.
  • Kopieer en Plak gebruiken om het op een andere pagina te plaatsen. Knippen werkt ook, voor als je de notitie op de verkeerde pagina aangemaakt hebt.
  • Op Delete drukken om het van de pagina te verwijderen.

Onthoud dat je kan navigeren tussen deze notities in de Navigatiekolom, door "Weergave > Markeringen en notities" te kiezen. Bovendien kan je tekst toevoegen aan de notities in de Navigatiekolom, of ze daar rechtstreeks bewerken, wat vaak makkelijker is dan de bewerk-rechthoek openen en sluiten.

<http://tidbits.com/resources/2016-04/Preview-note-sidebar. png>

Terug inhoud

5. Tekenen op de stippeltjes
Hier een klassiek probleem: iemand stuurt je een formulier om te ondertekenen via e-mail. Je moet hem dan afdrukken, ondertekenen en dan weer terug de computer in scannen om hem terug te kunnen versturen (of, niet schrikken, faxen). Voorvertoning lost dit probleem netjes op met zijn functie Handtekening, te vinden in Extra's > Annoteer > Handtekening, maar makkelijker te vinden in de Markeringsknoppenbalk. Je kan er een of meer handtekeningen mee maken en deze dan makkelijk toevoegen aan afbeeldingen en pdf's.

Er zijn twee manieren om een digitale handtekening te maken:
door een met de hand gemaakte handtekening te scannen met de webcam van de Mac of door deze te schrijven op de trackpad. Voor de hand liggend is natuurlijk dat als je alleen een muis hebt, je de methode met de camera wilt gebruiken.

Om een handtekening met een trackpad te maken, klik je op de knop Handtekening in de Markeringsknoppenbalk en kies je "Maak handtekening aan". Klik op de knop "Klik hier om te beginnen" en schrijf met je vinger je handtekening op de trackpad. Als je een capacitieve stylus voor een iPad (geen Apple Pencil) hebt, zal het waarschijnlijk beter gaan. Er is geen manier om te gummen, dus als je niet tevreden bent met het resultaat klik je op Wis en probeer je het opnieuw. Als je tevreden bent, klik je op Gereed om de handtekening toe te voegen aan de lijst van Voorvertoning.
<http://tidbits.com/resources/2016-04/Preview-trackpad-signature. png>

Echter, een webcam gebruiken zoals de FaceTime-camera die ingebouwd is in de meeste Macs is misschien wel de beste manier om een handtekening te maken. Zet je handtekening op een leeg, wit vel papier, bij voorkeur met een zwarte stift. Kies "Maak handtekening aan" en klik op de knop Camera. In het venster dat opkomt, wordt getoond wat je camera ziet. Houd je papieren handtekening naar de camera, en zorg ervoor dat je hem dichtbij houdt en netjes op de blauwe lijn. Als Voorvertoning de handtekening herkent, wordt de digitale versie in het cameravenster getoond. Ook hier geldt: als je niet weg bent van het resultaat, klik je op Wis en probeer je het opnieuw, en als je tevreden bent, klik je op Gereed om de handtekening op te slaan.

<http://tidbits.com/resources/2016-04/Preview-camera-signature. png>

Eens aangemaakt, is je handtekening eenvoudig te plaatsen in een afbeelding of pdf. Kies Extra's > Annoteer > Handtekening of nogmaals de knop Handtekening. Deze keer zul je daar je nieuwe handtekening zien. Selecteer deze om hem in te voegen in het document, waar je hem kan verplaatsen en het formaat ervan kan wijzigen, net als je met iedere andere vorm kan doen. Je kan ook de kleur aanpassen door de Randkleur te wijzigen, hoewel handtekeningen niet gebruik kunnen maken van de optie Vulkleur.<http://tidbits.com/resources/2016-04/Preview-signature. png>

We willen je niet aanbevelen valsheid in geschrifte te plegen, maar als je vaak dingen moet ondertekenen voor je baas of voor een invalide familielid, kan je dat sterk vergemakkelijken door de handtekening van die persoon in Voorvertoning te zetten.

Zodra je de pdf opslaat, wordt de handtekening ingebed in de visuele laag van de pdf, zodat deze niet gemakkelijk kan worden gekopieerd en hergebruikt. Natuurlijk kan iemand hem te pakken krijgen door een schermafbeelding te maken van de pdf, maar zo iemand kan deze ook scannen of een papieren document fotograferen om de handtekening te krijgen, dus er is geen echt verschil in de beveiliging van beide manieren.

Merk op dat deze handtekeningen gesynchroniseerd worden met andere Macs als je iCloud Sleutelhanger ingeschakeld hebt in Systeemvoorkeuren > iCloud > Sleutelhanger. Je kan je handtekening ook gebruiken bij het markeren van afbeeldingen in Apple Mail.

We hebben nu getoond hoe je Voorvertoning kan gebruiken om bestanden te openen en te importeren, efficiënt afbeeldingen en documenten te bekijken, documenten uit te snijden en te vergroten of te verkleinen, en documenten en afbeeldingen te annoteren. Maar het zal nog een paar artikelen duren voordat we klaar zijn. Blijf opletten voor meer informatie over de kracht van Voorvertoning!

Terug inhoud

Bron:

3. Afbeeldingen bijsnijden en verkleinen

. De kracht van Voorvertoning: afbeeldingen bijsnijden en verkleinenDeze keer gaan we ons verdiepen in de beeldmanipulatie mogelijkheden in Voorvertoning.

De meest voorkomende taken die we uitvoeren als we schermafbeeldingen bewerken, zijn bijsnijden en verkleinen om overbodige elementen uit te snijden zodat afbeeldingen niet al te groot worden. Voorvertoning blinkt uit in beide taken.

 

1. Afbeeldingen uitsnijden met Voorvertoning
Een beeld uitsnijden betekent alles buiten een geselecteerd gebied verwijderen, en Voorvertoning maakt dat gemakkelijk. Maar eerst moet je begrijpen hoe je de functie "Rechthoekige selectie" kan gebruiken.

 

De functie "Rechthoekige selectie"
Deze 
zou standaard moeten zijn als je foto's bekijkt, maar als je hem moet activeren, kies je "Extra > Rechthoekige selectie". Hij is ook beschikbaar uiterst links op de Markeringsknoppenbalk, die je kan weergeven door "Weergave > Toon markeringsknoppenbalk" (commando-shift-A).

De functie "Rechthoekige selectie" gebruiken is eenvoudig: 

gewoon klikken en slepen om een selectievierkant te maken. Je kan de selectie verplaatsen door de cursor in het vak te plaatsen, waardoor het een hand wordt. Dan klik en sleep je om het vak te verplaatsen. Ook kan je de blauwe cirkels klikken en verslepen om de grootte van het vak aan te passen. Als je de grootte van het vak aanpast, worden de afmetingen in pixels weergegeven in een kleine popover, een handig hulpmiddel.
Afbeelding

 

In de voorbeeld-schermafbeelding willen we alles behalve het Finder- en Voorvertoning-venster uitsnijden.
Zodra het selectievierkant over de vensters staat, selecteer je "Extra > Snij bij" (commando-K) om alles uit te snijden wat niet gewenst is.

Dat is niet moeilijk, maar hier is een techniek waarmee je eenvoudiger precieze uitsnijdingen maakt rond vensters, dialoogpanelen en andere objecten.

Ten eerste:
probeer geen nauwkeurige selectie te maken want dat kan lastig zijn. In plaats daarvan sleep je een grove selectie rondom het gewenste object dat ook een deel van de achtergrond omvat, en druk je vervolgens op commando-K om een eerste uitsnede te maken.

Gebruik dan:
de blauwe grepen in het midden van elke zijde van de selectierechthoek om elke zijde in exact de gewenste positie te bewegen alvorens opnieuw bij te snijden.
Dat vereist vier acties, maar het kan nauwkeuriger dan met de hoekgrepen, die de selectie in een keer in twee dimensies wijzigt. Het kan moeilijk zijn om beide zijden op hetzelfde moment precies goed te krijgen.

 

Als je een heel klein object wil uitsnijden, zoals de afbeeldingen van knoppen die we opnemen in de tekst van Take Control-boeken, moet je, nadat je die eerste ruwe uitsnede hebt gemaakt, inzoomen zodat je de precieze randen van het object kan zien, voordat je de zijhandvatten versleept voor je definitieve selectie en deze vervolgens bijsnijdt.

 

Als je een rechthoekige selectie maakt, kan je die selectie ook kopiëren, in plaats van een uitsnede te maken. Door "Bestand > Nieuw van klembord" te kiezen, maak je een nieuw document met de gekopieerde gegevens. Met andere woorden: een selectie maken gevolgd door commando-C en commando-N is een snelle manier om een nieuw bestand te krijgen met de gewenste inhoud. Het is een andere manier om een uitsnede van een afbeelding te maken, die in sommige toepassingen beter geschikt is.

 

We hebben ons hier gericht op afbeeldingen, maar je kunt ook PDF-bestanden op dezelfde manier uitsnijden.
Dit is zelden nuttig, en houd er rekening mee dat Voorvertoning slechts één pagina tegelijk kan uitsnijden. Plus, omdat Voorvertoning de inhoud niet daadwerkelijk verwijdert maar alleen maar verbergt, zal de pdf zich waarschijnlijk in andere apps ongewijzigd vertonen. Voorvertoning waarschuwt je daar zelfs voor.

Terug inhoud

 

2. Afbeeldingen verkleinen met Voorvertoning
Je hebt de delen van de afbeelding die je niet nodig hebt weggesneden, maar deze is nog te groot, in termen van afmetingen of bestandsgrootte? Met Voorvertoning kan je ook eenvoudig de afbeelding inkrimpen.

 

Kies "Extra's > Pas grootte aan" en een handig dialoogvenster verschijnt. Speel met de instellingen en klik op OK om de wijzigingen door te voeren, of op Annuleren om terug te krabbelen. Hier volgt een kort overzicht van wat elk van de instellingen doet:
<http://tidbits.com/resources/2016-03/Preview-Adjust-Size. png>

  • Passend in:
    in dit uitklapmenu staat een reeks voorgedefinieerde afmetingen waarin de afbeelding wordt gepast. Deze afmetingen komen overeen met gewone schermafbeeldingen en zijn vooral nuttig als je achtergrondafbeeldingen maakt. Als je afbeelding niet overeenstemt met de beeldverhouding van de voorgedefinieerde afmeting die je kiest, past Voorvertoning de langste zijde van je afbeelding op de gepaste afmeting. Een staande afbeelding zal zo altijd worden gepast op de hoogte van de voorgedefinieerde afmeting, en een liggende afbeelding op de breedte. Wanneer je de breedte en hoogte zelf aanpast, gaat dit menu op Custom staan. Je moet dit niet handmatig kiezen.
  • Breedte en Hoogte:
    in deze velden kun je de breedte en hoogte van de afbeelding handmatig instellen. In het pop-upmenu rechts kun je de maateenheid instellen: pixels, procent, inch, centimeter, millimeter of punt. Je keuze hangt vooral af van hoe je denkt over je uitvoer.
    Als je van plan bent om de afbeelding op een website te gebruiken, dan zijn pixels de logische keuze, maar als je voor een gedrukt document gaat, dan kan een eenheid zoals inch, centimeter of millimeter handiger zijn. Als de echte afmeting niet zo belangrijk is, dan kun je ze ook verkleinen met een percentage.
    Een tip die geldt voor elke vorm van beeldbewerking: je kunt afbeelding altijd /verkleinen/, maar /vergroten/ doe je beter niet. In tegenstelling tot wat je misschien op televisie hebt gezien, levert het vergroten van een afbeelding bijna nooit een goed resultaat op, omdat Voorvertoning zomaar pixels moet gaan bijmaken, en de uiteindelijke afbeelding is altijd onscherp.
  • Resolutie:
    hier kun je de resolutie van de afbeelding veranderen, in pixels per inch of pixels per centimeter. Resolutie is een moeilijk onderwerp, maar we kunnen het samenvatten door te zeggen dat voor afbeeldingen die bedoeld zijn voor het scherm, dit gewoonlijk niet relevant is en je het kunt negeren. Voor schermweergave is het enige dat telt, het aantal pixels in de afbeelding. Voor het scherm maakt 72 ppi of 144 ppi geen verschil. Je mag er ook niet van uitgaan dat een lagere resolutie een kleiner bestand oplevert. Dit zal alleen zo zijn als je "Hersample afbeelding" selecteert, omdat je dan pixels weggooit. Anders blijft het bestand ongeveer even groot. JPEG's kunnen zelfs iets groter worden.
  • Voor afbeeldingen die je wil afdrukken, moet je de resolutie kennen. Voor een afbeelding van 72 ppi zullen veel meer pixels moeten worden afgedrukt voor een afdruk met behoorlijke afmetingen op papier dan voor een afbeelding van 300 ppi. Maar de resolutie kun je niet veranderen om een beter resultaat te krijgen, omdat bij een verandering van de resolutie pixels worden weggegooid of bijgevoegd, en geen van beide is goed voor de afbeelding. Samengevat: als je niet echt weet wat je doet, handen af van de resolutie-instelling. Lees voor een goede discussie over resolutie de uitleg op de site van PhotoshopEssentials <http://www.photoshopessentials.com/essentials/image-resolution/>.
  • Vergroot/verklein proportioneel:
    laat in bijna alle gevallen "Vergroot/verklein proportioneel" staan, omdat je afbeelding anders wordt uitgetrokken of samengedrukt in de richtingen die veranderen.
  • Hersample afbeelding:
    zoals al gezegd, verandert hersamplen het aantal pixels in de afbeelding. In de meeste gevallen is deze optie dan ook aangeraden, vooral bij afbeeldingen die bestemd zijn voor het scherm, waar je controle over de pixelafmetingen wil. Als je "Hersample afbeelding" uitschakelt, kun je niet langer pixels kiezen in het pop-upmenu naast Breedte en Hoogte, is "Vergroot/verklein proportioneel" vergrendeld (omdat bij disproportioneel vergroten/verkleinen het aantal pixels zou veranderen), en veranderen eventuele veranderingen in Breedte en Hoogte ook Resolutie. Je kunt dan alleen nog maar veranderen hoe groot de afbeelding wordt afgedrukt. Ook hier vind je weer een goede uitleg bij Photoshop Essentials <http://www.photoshopessentials.com/essentials/resizing-vs-resampling/>.
  • Nieuwe grootte:
    feedbackgedeelte houd je best in de gaten, vooral als je de bestandsgrootte van de afbeelding probeert te verminderen. Naarmate je de pixelafmetingen van de afbeelding aanpast, verschijnt hier het nieuwe percentage van de grootte van de oorspronkelijke afbeelding, de nieuwe bestandsgrootte en de vorige bestandsgrootte. De resolutie veranderen tijdens het hersamplen maakt niet veel verschil voor de grootte, en Voorvertoning geeft dergelijke veranderingen niet weer.

Bij het spelen met de instellingen van de grootte van een afbeelding kun je gemakkelijk in de war raken, omdat Voorvertoning voor het weergeven van afbeeldingen werkt met de fysieke afmetingen (die deels gebaseerd zijn op resolutie) en alle afbeeldingen op ware grootte probeert te openen. In het artikele over de voorkeuren van Voorvertoning in zeiden we dat we geen idee hadden waarom je bij "Definieer weergave op 100% als" zou kiezen tussen "1 beeldpixel is gelijk aan 1 schermpixel" en "Grootte op scherm is gelijk aan grootte op afdruk". Nu begrijpen we het wel. "100%" betekent hier "Echte grootte".

 

Als je werkt met afbeeldingen die voornamelijk voor weergave op het scherm zijn bedoeld, zoals bijvoorbeeld op webpagina's, dan is "1 beeldpixel is gelijk aan 1 schermpixel" de meest voor de hand liggende keuze. Als je dan een 1920x1280 afbeelding van 300 ppi opent, dan geeft Voorvertoning die weer op echte grootte in pixels. Een 1920x1280 afbeelding van maar 72 ppi opent op precies dezelfde afmetingen. Dat is wat je zou verwachten, aangezien resolutie niet relevant is voor weergave op het scherm.

 

Maar als het grootste deel van je afbeeldingenwerk bedoeld is om afgedrukt te worden is het wellicht handig om "Grootte op scherm is gelijk aan grootte op afdruk" te kiezen, omdat in dat geval, bij dezelfde aantallen pixels, een afbeelding met een hogere resolutie kleiner getoond wordt dan een afbeelding met een lagere resolutie, net als op een afdruk. In dat geval toont Voorvertoning de 300-ppi afbeelding veel kleiner dan de 72-ppi afbeelding als ze beide op werkelijke grootte afgebeeld worden.

 

Het probleem met het feit dat Voorvertoning de van de resolutie afhankelijke afmetingen toont, is dat andere grafische programma's, zoals Graphic Converter, zich uitsluitend bekommeren om de pixel-afmetingen. Als je niet alleen in Voorvertoning werkt maar ook in andere programma's, dan zou Voorvertoning voor verwarring kunnen zorgen door afbeeldingen anders af te beelden dan die andere programma's. Laat je door Voorvertoning dus niet in de luren leggen. Richt je bij afbeeldingen die voor het scherm bestemd zijn op de afmetingen in pixels.

  • Alles terugdraaien
    Als je een afbeelding bewerkt kun je voor de veiligheid het beste voordat je begint een reservekopie maken, maar dat wordt vaak vergeten. In dat geval zijn er twee manieren om ongewenste wijzigingen terug te draaien.

De eerste is het overbekende commando Wijzig > Herstel (commando-Z), waarmee je recente bewerkingen ongedaan kunt maken; samen met Wijzig > Opnieuw (commando-shift-Z), waarmee je die wijzigingen weer kunt aanbrengen, nadat je ze ongedaan had gemaakt. Niks nieuws onder de zon.

 

"Blader door alle versies" geeft je een Time Machine-achtige interface, met de huidige versie van het document links, en alle vorige versies rechts. Met de pijltjestoetsen loop je door de verschillende versies. Helaas is het meestal niet mogelijk om verschillen te zien tussen versies die alleen een andere afmeting hebben, dus moet je in zo'n geval afgaan op de bestandsdatum. Klik op Herstel om terug te gaan naar de versie die je rechts getoond wordt, of op Gereed om af te breken.
<http://tidbits.com/resources/2016-03/Preview-Browse-All-Versions. png>

 

We hebben maar een zeer beperkt overzicht gegeven van alle wijzigingen die je in documenten en afbeeldingen kunt aanbrengen met Voorvertoning, maar hiermee hebben we wel een basis gelegd om er binnenkort veel dieper op in te gaan. Je weet nu hoe je delen van een bestand kunt selecteren en ongewenste wijzigingen ongedaan kunt maken. De volgende keer gaan we dieper in op de mogelijkheden van Voorvertoning om afbeeldingen te bewerken.

Terug inhoud

bron

4. Geavanceerde bewerkingstechnieken

Geavenceerde technieken

 

Bronhttp://tidbits.com/e/16423>

Deel 4

Deze keer gaan we dieper in op een aantal geavanceerde bewerkings-technieken, en behandelen we alsnog enkele weetjes die we in eerdere artikelen oversloegen.

 

1. Geavanceerd selectiegereedschappen voor afbeeldingen
In "De kracht van Voorvertoning: afbeeldingen bijsnijden en verkleinen  bespraken we hoe je het gereedschap "Rechthoekige selectie" gebruikt. Echter, als je met afbeeldingen werkt bieden een aantal andere selectiegereedschappen meer variatie en controle.

Je vindt ze in de markeringsknoppenbalk, die je tevoorschijn haalt met "Weergave > Toon markeringsknoppenbalk" (commando-shift-A). De selectiegereedschappen zijn toegankelijk via de eerste knop aan de linkerkant.

Image

 

Image <http://tidbits.com/resources/2016-04/Preview-selection-tools.png>

 

"Elliptische selectie"
is de tweede keuzemogelijkheid in het venstermenu met selecteer-gereedschappen. Die werkt net als het gereedschap "Rechthoekige selectie", behalve dat hij elliptische in plaats van rechthoekige gebieden selecteert. Net als bij de selectie van het gereedschap "Rechthoekige selectie" en de gereedschappen voor vormen kun je de optietoets indrukken terwijl je de oorspronkelijke selectie maakt om hem op maat te maken vanuit het centrum, en door op shift te drukken krijg je een perfecte cirkel.

 

Nadat je een ellipsvormige selectie hebt uitgesleept, krijg je de gebruikelijke handgrepen. Met de handgrepen bij de geselecteerde ellips kan telkens de afmeting in één richting worden aangepast, terwijl je met die op de hoeken van de rechthoek in twee richtingen tegelijk de afmetingen van de ellips kunt aanpassen.

<http://tidbits.com/resources/2016-04/Preview-Elliptical-Selection.png>

 

Het volgende selectiegereedschap is de Lassoselectie,
die in 1983 voor het eerst werd uitgevonden door Bill Atkinson voor MacPaint
De gereedschappen "Rechthoekige selectie" en "Elliptische selectie" kun je niet gebruiken als je een onregelmatig gevormd object of een deel van een afbeelding moet selecteren. Maar met het gereedschap Lassoselectie kun je handmatig een selectie rondom een object tekenen.
Het moeilijke hiervan is dat je het moet doen in een enkele klik- en sleepbeweging. Aangezien je met de Lassoselectie een gesloten vorm moet maken, zal de selectie zichzelf afsluiten met een rechte lijn als je de lasso niet zelf afsluit door je tekening te beëindigen bij het beginpunt. Als je eenmaal een selectie hebt gemaakt, kun je die met de aanwijzer of met de pijltjestoetsen overal naartoe verslepen (niet de onderliggende afbeelding, maar de stippellijn die de selectie aangeeft)

.

 

<http://tidbits.com/resources/2016-04/Preview-lasso.png>

 

Het gereedschap Lassoselectie werkt goed wanneer het onregelmatig gevormde object dat je wilt hebben, goed gescheiden is van andere delen van de afbeelding. Maar in een foto, bijvoorbeeld, is het onwaarschijnlijk dat je zoveel geluk hebt.
Voor dergelijke situaties biedt Voorvertoning het gereedschap "Slimme lasso", dat wat hulp biedt. Wanneer je sleept, zie je een dikke rode lijn in plaats van een dunne witte lijn. Plaats die rond het object dat je wilt selecteren, en Voorvertoning probeert om de selectie op een intelligente wijze te construeren. Je moet wat experimenteren om het gewenste resultaat te krijgen. Vreemd genoeg kun je niet een Slimme lasso-selectie achteraf verplaatsen met de aanwijzer, maar wel met de pijltjestoetsen.

 

<http://tidbits.com/resources/2016-04/Preview-Smart-Lasso.png>

 

Zodra je iets hebt geselecteerd met een van deze gereedschappen, heb je een aantal mogelijkheden:

  •  Kies "Wijzig > Keer selectie om" (commando-shift-I) om alles     /behalve/ wat je zo net geselecteerd hebt te selecteren. Het is soms     handig!
  • Druk op de Delete-toets om de selectie uit de afbeelding te     verwijderen, waardoor er een gat ontstaat.
  • Gebruik commando-C om de selectie te kopiëren, zodat je een kopie kunt plakken in deze of een andere afbeelding. Vergeet niet dat je ook met "Archief > Nieuw van klembord" een nieuw bestand met de  gekopieerde selectie kunt maken.
  • Zodra je een kopie hebt, kun je die naar hartelust verplaatsen en de afmetingen ervan veranderen, hoewel hij vanuit het perspectief van Voorvertoning altijd voornamelijk rechthoekig zal zijn, ongeacht hoe onregelmatig hij aanvankelijk was. Een techniek die we vaak gebruiken is een deel van een schermafbeelding verduisteren door een stuk van de achtergrondkleur te kopiëren en die te plakken over het     gedeelte van de afbeelding dat we willen verdoezelen.

Eerlijk gezegd zijn er niet veel gebruiksmogelijkheden voor het gereedschap "Elliptische selectie", en beide lasso-gereedschappen zijn pietluttig, dus we gebruiken ze slechts af en toe. Laat ons weten of je goede toepassingen voor deze gereedschappen hebt gevonden, maar als je alleen maar de achtergrond van een afbeelding probeert te verwijderen, dan is het gereedschap "Direct alfa" een betere keuze.

Terug inhoud

 

2. Direct alfa

Nee, met "Direct alfa" word je niet gelijk het alfa-mannetje. Het is een selectiegereedschap op basis van kleur, vergelijkbaar met de toverstaf-gereedschappen in andere beeldbewerkings-apps. Het is vooral handig om effen gekleurde achtergronden weg te poetsen. (Het behandelde gebied wordt transparant, zodat bijvoorbeeld de achtergrondkleur van een webpagina zichtbaar blijft.)

 

Het gereedschap "Direct alfa" is de tweede knop in de markeringsknop-penbalk. Klik op de knop, en klik dan op het gekleurde vlak dat je wilt selecteren. Houd je muisknop ingedrukt. Het geselecteerde vlak wordt nu rood. Nu kun je de muis verplaatsen om de fijnafstelling van het gereedschap aan te passen, waarbij de kleuren waar je overheen gaat ook geselecteerd worden. Als je tevreden bent over de selectie kun je je muisknop loslaten om de selectie definitief te maken.

 

<http://tidbits.com/resources/2016-04/Instant-Alpha.png>

 

Het mag niet als een verrassing komen dat je vervolgens de Delete-toets kunt gebruiken om het geselecteerde te verwijderen. In de schermafbeelding hieronder heb ik "Direct alfa" gebruikt om de achter-grond te selecteren en vervolgens te verwijderen.

 

 

<http://tidbits.com/resources/2016-04/Preview-delete-background.png>

 

Die actie maakte ik ongedaan. Daarna heb ik de achtergrond opnieuw geselecteerd. Vervolgens heb ik de selectie omgekeerd met "Wijzig > Keer selectie om", waarna ik de iPads en de Apple Pencil kon verwijderen voor een fraai silhouet-effect.

 

<http://tidbits.com/resources/2016-04/Preview-delete-foreground.png>

 

Normaliter echter gebruiken wij het gereedschap "Direct alfa" vooral als we een knop of logo voor een website maken, waarbij de oorspronkelijke afbeelding een witte of gekleurde achtergrond heeft in plaats van een transparante. Klik, klik, klik, en weg is de achtergrond.

 

3. Kleuren aanpassen

Tot nu toe hebben we het eigenlijk vooral gehad over het bewerken van afbeeldingen die iemand van A tot Z in een grafisch programma heeft gemaakt, en niet over foto's. Mocht je echter een foto moeten bewerken, dan heeft Voorvertoning een paar opmerkelijk capabele gereedschappen om afbeeldingen aan te passen, onder

"Extra's > Pas kleur aan" (commando-optie-C). Deze gereedschappen zijn niet wezenlijk anders dan de gereedschappen die we jaren geleden in iPhoto hadden.

 

 

<http://tidbits.com/resources/2016-04/Preview-Adjust-Color.png>

 

Bovenin het venster "Pas kleur aan" zie je een histogram met drie schuiven waarmee je het witpunt, het zwartpunt en de middentonen van een afbeelding kunt aanpassen. Klik op de knop Automatisch om een eerste indruk te krijgen van de benodigde aanpassingen aan het wit- en het zwartpunt. Speel vervolgens met de schuiven om te ervaren hoe ze een afbeelding lichter of donkerder maken. Als het resultaat je niet aanstaat, kun je altijd al je aanpassingen ongedaan maken met de knop "Stel alles opnieuw in" onderin het venster.

 

De rest van de schuiven is gelabeld, maar we raden je aan om er toch mee te experimenteren om een gevoel te krijgen hoe ze een afbeelding beïnvloeden. En denk eraan, je kunt altijd je bewerkingen ongedaan maken met "Stel alles opnieuw in". Dit is wat de schuiven doen:

 

  • Belichting: als een foto te donker of te licht is omdat hij onder-     of overbelicht werd, kun je dat met deze schuif aanpassen. Vooral handig als je kleine aanpassingen wilt doen aan onder-belichte foto's.
  • Contrast: met deze schuif kun je het contrast tussen de lichte en donkere delen van een foto aanpassen. Meestal niet heel zinvol om mee te experimenteren, hoewel het licht verhogen van het contrast een afbeelding soms helderder en ge-detailleerder kan maken.
  • Lichte delen: met deze schuif kun je details in de hoge lichten     van een foto zichtbaar maken, bijvoorbeeld om wolken een betere     doortekening te geven.
  • Schaduwen:zinv oller dan de vorige schuif. Met Schaduwen breng jedetails terug in de donkere delen van een foto. Meestal zul je dit gebruiken op een foto die in zijn geheel nogal donker is, en heeft het dus ook effect op de rest van de foto.
  • Verzadiging: om de verzadiging van de kleuren aan te passen. Als je de schuif helemaal naar links beweegt, krijg je een     zwart-witafbeelding, wat soms handig kan zijn, en als je hem     helemaal naar rechts schuift, krijg je welhaast psychedelische     kleuren. Als een afbeelding wat modderig lijkt, kan een kleine     aanpassing van de verzadiging wonderen doen.
  • Temperatuur: met deze schuif kun je de afbeelding koeler (blauwer) of warmer (geler) maken. Niet heel zinvol, tenzij een foto bijvoorbeeld bij tl-licht werd genomen. Dan kan de     Temperatuur-schuif wellicht helpen.
  • Tint: met de Temperatuur-schuif maak je een afbeelding blauwer of geler, en met de Tint-schuif maak je hem groener of roder. Om het gebruik te vergemakkelijken, biedt Apple ook de mogelijkheid van een druppelpipet, naast de schuif. Selecteer de pipet en klik vervolgens op een plek in de afbeelding die een neutraal grijs of wit zou moeten zijn. Daarmee wordt de Tint-schuif automatisch goed ingesteld. Klik met de pipet op een aantal verschillende plekken in de afbeelding om het effect goed te beoordelen. Kijk vooral naar     huidtonen.
  • Sepia: deze schuif doet maar één trucje: hij reduceert de     verzadiging van een foto naar sepia-tonen in plaats van     grijswaarden. Schuif hem helemaal naar rechts om je afbeelding een vooroorlogs uiterlijk te geven.
  • Scherpte: met deze schuifregelaar kun je je beeld waziger of     scherper maken. Waziger kan van pas komen bij een bijna abstracte zonsondergang, maar gewoonlijk zul je je foto's willen scherper maken om de details beter te laten uitkomen. Gebruik dit echter niet te veel, want een te scherp beeld kan korrelig lijken.

Als voorbeeld van wat deze regelaars voor je foto's kunnen doen, is hier een foto die Adam onlangs heeft genomen op de Dragon Day van Cornell University. Omdat het die dag bewolkt was, lijkt het op de foto's helaas meer op een begrafenisstoet dan op een viering. We zullen de foto wat zonniger proberen te maken.

 

<http://tidbits.com/resources/2016-04/Dragon-Day.png>

 

Eerst heb ik op Automatisch geklikt om een basis in te stellen, en dan heb ik de belichting een beetje verhoogd om het beeld helderder te maken. Maar door de hogere belichting was een deel van de wolken verdwenen, zodat ik de lichte delen donkerder heb gemaakt om het er natuurlijker te laten uitzien, en ik heb ook de schaduwen wat lichter gemaakt om alles wat helderder te maken. Vervolgens heb ik de verzadiging verhoogd om de heldere kleuren in de foto levendiger te maken. Ten slotte heb ik de temperatuur, tint, verzadiging en scherpte een ietsje verhoogd om alles op punt te stellen.

 

Het eindresultaat is een helderdere en duidelijkere foto. Dat is pas een viering!

 

<http://tidbits.com/resources/2016-04/Dragon-Day-edited.png>

 

Nog een laatste opmerking over kleur: Voorvertoning biedt ondersteuning voor kleurprofielen, die definiëren hoe verschillende beeldschermen of printers kleur kunnen weergeven. In "Weergave > Proefafdruk met profiel" kun je een kleurprofiel selecteren waarmee een voorvertoning van het beeld wordt weergegeven. Als je een specifiek profiel wilt toewijzen, kies dan "Extra's > Wijs profiel toe" en kies een profiel in het venstermenu in het dialoogvenster dat verschijnt. Deze functies kunnen nuttig zijn voor grafische professionals voor wie kleurweergave heel belangrijk is, al vermoeden we dat die mensen andere programma's gebruiken.

Terug inhoud

 

4. Foto's en pagina's roteren

Af en toe krijg je een beeld dat niet gedraaid is zoals jij wilt. Gelukkig kun je met Voorvertoning beelden gemakkelijk draaien: kies "Extra's > Roteer linksom" (commando-L) of "Extra's > Roteer rechtsom" (commando-R).

 

De volgende twee functies in het menu Extra's komen wat minder vaak van pas dan de roteerfunctie: "Spiegel horizontaal" en "Spiegel verticaal". Hiermee roteer je het beeld ook, maar rond een horizontale of verticale middenlijn. "Spiegel horizontaal" kan bijvoorbeeld van pas komen als iemand op de foto van een hoofd in de andere richting moet kijken. "Spiegel verticaal" spiegelt een foto ondersteboven.

 

Voorvertoning kan ook pdf-pagina's roteren, wat maar heel uitzonderlijk nodig is. Wanneer je een pdf-pagina roteert, roteert Voorvertoning alleen de geselecteerde pagina, wat waarschijnlijk niet is wat je wil. Om alle pagina's te roteren, geef je miniaturen weer in de zijbalk via "Weergave > Miniaturen", selecteer je een pagina in de zijbalk, kies je "Wijzg > Selecteer alles" (commando-A) om alle pagina's te selecteren, en gebruik je dan de roteerfuncties. Je kunt het roteren natuurlijk ook beperken tot maar enkele pagina's.

 

<http://tidbits.com/resources/2016-04/Preview-rotated-PDF.png>

Terug inhoud

 

5. Meerdere pagina's in een pdf bijsnijden

In "De kracht van Voorvertoning: afbeeldingen bijsnijden en verkleinen zeiden we "Voorvertoning snijdt slechts één pagina per keer bij". Dit blijkt niet helemaal juist te zijn.

 

Om meerdere pdf-pagina's bij te snijden, geef je de miniaturen weer in de zijbalk zoals hierboven beschreven en gebruik je daarna het gereedschap "Rechthoekige selectie" op de pagina om het gebied te selecteren waarnaar je wil bijsnijden. (In de schermkopie hieronder werken we de witte bladranden weg.) Wanneer je het deel geselecteerd hebt, klik je op de actuele pagvina in de zijbalk en kies je "Wijzig > Selecteer alles" (commando-A) om alle pagina's te selecteren. Kies ten slotte "Extra's > Snij bij" (commando-K) om elke pagina in het document naar de gewenste afmetingen bij te snijden.

 

<http://tidbits.com/resources/2016-04/PDF-crop-before-after.png>

 

Dit is helaas nog altijd niet zo nuttig, omdat Voorvertoning de inhoud alleen verbergt en niet echt verwijdert. Je kunt niet zeker zijn dat andere pdf-viewers rekening houden met het bijgesneden deel. Dit is waarschijnlijk wel nuttig als je bijvoorbeeld een stapel postkaarten die als volledige pagina's werden gescand naar een iets toonbaarder formaat wilt bijsnijden.

 

5. Pdf's wijzigen en hun volgorde veranderen

Je beseft nu waarschijnlijk wel dat Voorvertoning je de volledige controle biedt over de individuele pagina's in een PDF-bestand via de miniatuurweergave in de zijbalk. Een overzicht van wat je kan doen:

  • Pagina's verplaatsen:
    klik op een miniatuur in een zijbalk en verplaats de pagina door hem te verslepen naar waar je hem in het document wilt hebben.
  • Pagina's verwijderen:
    selecteer één of meer miniaturen (shift-klik voor een doorlopende selectie of commando-klik voor een niet-doorlopende selectie) in de zijbalk en druk op de Delete-toets.
  • Pdf's combineren:
    je kunt miniaturen van de zijbalk van het ene document naar de zijbalk van een ander document slepen om pagina's     tussen documenten te kopiëren. Je kunt ook alle miniaturen in de zijbalk van een document selecteren en ze naar een ander document slepen om de twee te combineren. Dit is vooral handig om gescande pdf's met telkens één blad tot één enkel bestand te combineren.

Nu denk je misschien dat we alles wat Voorvertoning kan doen wel hebben gehad, maar er is nog meer! In een volgende aflevering van TidBITS vertellen we jullie nog meer over de kracht van Voorvertoning.

Terug inhoud

 

*Lees reacties op dit artikel of plaats er een <http://tidbits.com/e/16423#comments> | Tweet dit artikel <http://tidbits.com/t/16423>*

5. Afbeeldingen converteren en pdf's exporteren


Afbeeldingen converteren

Bron:http://tidbits.com/e/16492

Omdat Voorvertoning het Modern Document Model gebruikt worden bestanden automatisch tijdens het bewerken opgeslagen. Voorvertoning ondersteunt ook Hervat, dus als je het programma afsluit zonder op te slaan, of als er sprake is van een crash of een stroomstoring, dan verlies je je werk niet. Maar dat zijn allemaal basisbeginselen van de Mac. Het is interessanter om te weten hoe Voorvertoning je bestanden kan converteren naar verschillende formaten. Je kunt zelfs een pdf exporteren als afbeelding en andersom! Dat kan handig zijn als je bijvoorbeeld een pdf-map van een pagina hebt, die je wilt converteren naar PNG of JPEG om op Facebook te plaatsen.

 

Er zijn drie commando's in het Bestandsmenu om te exporteren:

 

  •  Exporteren: hiermee kun je een kopie van je bestand opslaan onder     een andere naam, op een andere plek en zelfs in een ander formaat.
  • Exporteer als pdf: dit is een snelle manier om een pdf vanuit     Voorvertoning te genereren. Vreemd genoeg zijn de Quartzfilter- en     codeer-opties niet beschikbaar, net zo min als alle andere opties     bij het volgende commando.
  • Druk af:  wellicht weet je dit niet, maar in OS X kun je alles     "afdrukken" als een pdf! Meer hierover verderop, maar voor nu is het     belangrijk om te weten dat het exporteren van een pdf via "Druk af"     een paar voordelen heeft.

 

De vierde optie is "Bewaar als", maar die is niet standaard zichtbaar. Je drukt de optietoets in om het Dupliceercommando te veranderen in "Bewaar als". Maar met een kleine uitzondering doet "Bewaar als" hetzelfde als Exporteren, dus tenzij je het uit gewoonte doet, maakt het niet uit.

 

Afbeeldingen converteren
We gaan ervan uit dat je de basishandelingen van het benoemen, bewaren en labelen van bestanden onder de knie hebt, dus gelijk door naar het interessante deel: selectie van het bestandsformaat. Het venstermenu in het Export-dialoogvenster laat standaard maar zes bestandsformaten zien, maar met een optie-klik worden dat er maar liefst 19!

 

Deze conversiemogelijkheid is handig, want als je een JPEG hebt en het moet een PNG zijn, dan open je de JPEG in Voorvertoning, kies je Archief > Exporteer, verander je in het venstermenu het formaat naar PNG (let op de inschatting van de nieuwe bestandsgrootte), en klik je op Bewaar.

 

Maar als je niet al weet dat je een PNG moet hebben, welk formaat moet je dan kiezen? Dat hangt af van de eindbestemming van het bestand. We kijken straks naar PDF, maar de vier meest voorkomende bestands-formaten voor afbeeldingen zijn:

 

  • GIF: dit oude formaat (in 1987 geïntroduceerd door CompuServe) is inmiddels op alle gebieden ingehaald door PNG, behalve één: GIF ondersteunt flipboek-achtige animatie, een onderwerp voor een apart artikel. Vermijd dit formaat, tenzij je een animatie wilt maken.
  • JPEG: is heel geschikt voor foto's, en elke weergave-app kan JPEG-bestanden openen. Wanneer je als JPEG exporteert, kun je de bestandsgrootte verminderen door de kwaliteit te verlagen. Maar JPEG-compressie is lossy, wat betekent dat bij het opslaan daadwerkelijk informatie wordt weggegooid en niet meer kan worden teruggehaald. Daarom neemt bij iedere bewerkings- en bewaarhandeling de fotokwaliteit iets af.
    Verwar JPEG niet met het JPEG-2000 Ondanks de naam en hun afkomst uit dezelfde groep zijn ze totaal anders. JPEG-2000     is in theorie beter, maar in de realiteit biedt het niet veel voordelen.
  • PNG: Het PNG-formaat, bedacht als een verbeterd, octrooi-vrij alternatief voor GIF, is vooral bedoeld om afbeeldingen via internet te delen, en minder voor professioneel drukwerk. (Het ondersteunt bijvoorbeeld alleen de RGB-kleurruimte, geen CMYK.) PNG maakt gebruik van lossless compressie, waardoor het erg geschikt is voor afbeeldingen die regelmatig bewerkt moeten worden, en werkt vooral goed met computer-gegenereerde afbeeldingen met grote kleurvlakken, zoals     schermafbeeldingen en logo's. Er zijn twee PNG-varianten die     animatie ondersteuning (MNG en APNG), maar die worden nauwelijks ondersteund en gebruikt. Voor animatie blijft GIF het aangewezen formaat.
    Vanwege de lossless compressie zijn fotobestanden in PNG-formaat veel groter dan in JPEG-formaat. OS X genereert standaard schermafbeeldingen als PNG's, maar dat kun je indien gewenst wijzigen met een  | defaults write | -commando. (iOS-schermafbeeldingen worden ook als PNG opgeslagen.)     Pas op met het gebruik van JPEG voor schermafbeeldingen: het kan bijvoorbeeld leiden tot artefacten in effen kleurvlakken. In het voorbeeld hier beneden (klik erop om een grotere versie te zien op onze website!) is de bovenste afbeelding, in PNG, 1,4 MB, vanwege de foto op de achtergrond. De onderste afbeelding, in JPEG op 50%     kwaliteit, is slechts 152 KB. Zoals je ziet is er geen waarneembaar     verschil tussen de twee foto's, terwijl je in het blauwe vlak van     het boekomslag duidelijk artefacten ziet in de JPEG-versie, vooral     bij  de overgangen naar wit (bij de tekst).

 

Als je een PNG exporteert waar je de achtergrond uit hebt verwijderd met het Instant Alpha-gereedschap, zoals eerder uitgelegd bij  geavanceerde bewerkingstechnieken, let dan op het Alpha-aanvinkvak in het Export-dialoogvenster. Met deze instelling kun je transparantie aan- of uitzetten, waarmee je een bepaalde kleur als transparant kunt definiëren, zodat de achtergrondkleur (bijvoorbeeld van een webpagina) erdoorheen zichtbaar is. Als alpha uitgeschakeld is, zullen de transparante delen van je afbeelding als wit worden weergegeven.
Houd er wel rekening mee JPEG geen transparantie ondersteunt, in     tegenstelling tot PNG en GIF. Dus als je een afbeelding omzet van     PNG of GIF naar JPEG zal een transparante kleur (meestal wit) als     een willekeurige kleur worden weergegeven. De code in het TidBITS     Publishing System die kleine voorvertoningen maakt van afbeeldingen genereert altijd JPEG, waardoor voorvertoningen van bepaalde PNG's met transparantie altijd zwarte vlakken krijgen waar de transparante delen zitten (wat we vervolgens handmatig corrigeren).

  • TIFF: is nog zo'n eerbiedwaardig formaat dat alsmaar verder is     geëvolueerd en derhalve voor heel veel doeleinden geschikt is,     hoewel het tegenwoordig vooral gebruikt wordt voor drukwerk.     TIFF-bestanden kunnen gecomprimeerd worden, maar het hoeft niet, en als je in Voorvertoning een TIFF-bestand opslaat, kun je kiezen uit geen compressie, LZW-compressie en Packbits-compressie. Beide compressiealgoritmen zijn lossless, net als die van PNG-bestanden, en LZW levert meestal een iets kleiner bestand op 
    TIFF ondersteunt evenals PNG transparantie, maar wat het uniek maakt is de ondersteuning van lagen. In grafische programma's als Photoshop en Pixelmator kun je lagen gebruiken alsof je op een transparante sheet aan het werken bent. Objecten op verschillende     lagen kunnen onafhankelijk van elkaar bewerkt worden, en lagen     kunnen aan- of uitgezet worden om verschillende bewerkingen uit te     proberen zonder je meteen vast te leggen. Helaas ondersteunt     Voorvertoning lagen in het geheel niet. Het programma kan een TIFF     met lagen weliswaar openen, maar de gehele afbeelding wordt     "afgeplat" tot een enkele laag. Dat geldt ook voor bewerkingen in     Voorvertoning: je kunt een voorwerp aan een TIFF toevoegen en het     gedurende het be-werken over het beeld heen en weer slepen, maar     zodra je de afbeelding sluit, wordt het voorwerp aan de afbeeldingslaag toegevoegd.

Als je je nu nog steeds afvraagt welk formaat je moet gebruiken: voor een fotografische afbeelding biedt
JPEG de beste combinatie van kwaliteit en bestandsgrootte, terwijl voor een computer-gegenereerde afbeelding met grote kleurvlakken, zoals schermafbeeldingen, of als je transparantie nodig hebt, PNG de beste keuze is.
TIFF is vooral zinvol voor drukwerk. Een uitgever kan eisen dat schermafbeeldingen in een boek als TIFF worden aangeleverd in plaats van als PNG, voor een goede verwerking van de kleuren. Verder is TIFF het aangewezen formaat als je met lagen wilt werken in apps als Photoshop.

 

En al die andere bestandsformaten dan?
Die zijn vooral verouderd, ongebruikelijk, of beide, zeker in de Mac-wereld. De twee uitzonderingen zijn Photoshop en QuickTime Movie, die beide veel gebruikt worden, maar die binnen Voorvertoning niet heel zinvol zijn. Als je een bestand in Photoshop-formaat opslaat zal Photoshop het zonder verdere conversies kunnen openen, maar voor zover wij kunnen zien, levert het geen voordeel op ten opzichte van PNG. En we kunnen ons niet voorstellen welk soort bestand je in Voorvertoning kunt openen dat je vervolgens als QuickTime Movie op zou kunnen slaan. Je zou aan geanimeerde GIF's kunnen denken, maar die kunnen niet als QuickTime-filmpjes opgeslagen worden. Voor meer achtergrondinformatie over die andere formaten hebben wij een lijst met handige koppelingen:

 

 ASTC ICNS , JPEG-2000 , KTX Microsoft BMP ,  Microsoft IconOpenEXR PBM/PGM/PPM , PVRTC ,  Photoshop  PostScript , QuickTime Movie , SGI en TGA 
Ondanks de lengte van deze lijst zijn er nog veel meer grafische bestandssoorten. Als je een bestand tegenkomt dat je niet kan openen, of als je een bestand moet opslaan in een bestandssoort die Voorvertoning niet ondersteunt, wend je dan tot het programma GraphicConverter van Lemke Software, dat bij benadering 200 bestandssoorten kan importeren en naar ruwweg 80 bestandssoorten kan exporteren.

 

Exporteren naar PDF: Quartz-filters
Er zijn hele boeken geschreven over het Portable Document Format Het is oorspronkelijk gecreëerd door Adobe maar sinds 2008 een open ISO-standaard. PDF is een van de bruikbaarste bestandssoorten in de tech-wereld. In de simpelste bewoording vertegenwoordigt PDF de tekst en afbeeldingen van een gedrukt document in digitale vorm.
Het meest voorkomende gebruik van PDF is rondom drukwerk en uitgeven, met voorbeelden die variëren van overheidsformulieren tot e-boeken. Maar PDF is ongelofelijk flexibel. De OS X-rendersoftware Quartz gebruikt intern PDF en dat is dan ook de reden waarom het in OS X zo makkelijk is dingen te exporteren naar PDF.

 

Het exportvenster van Voorvertoning toont twee extra opties bij het exporteren naar PDF: Quartz-filters en versleuteling. Quartz-filters modificeren de geëxporteerde PDF op verschillende manieren, door het uiterlijk van het document aan te passen of door onder de motorkap aan de bestandssoort te sleutelen.

 

In de eerste categorie vind je Quartz-filters voor "Black & White", "Blue Tone", "Gray Tone", "Lightness Decrease", "Lightness Increase" en "Sepia Tone". De toonaanpassingen doen wat je verwacht: ze maken de afbeelding zwart-wit of passen alle kleuren aan in tinten van blauw, grijs of sepia.

 

De twee helderheidsfilters ["Lightness Decrease" en "Lightness Increase" - nvdv] werken ook op alle kleuren in. De effecten ervan op foto's zijn daarom relatief subtiel, maar kunnen een groot verschil maken op gekleurde tekst.

 

Op het vlak van knutselen aan de bestandssoort van het document biedt Apple de Quartz-filters "Create Generic PDFX-3 Document" en "Reduce File Size". PDFX-3 is een subset van PDF met aan drukwerk gerelateerde vereisten die een kleurmanagement-workflow ondersteunen. Eerlijk gezegd moet je, als je een kleurmanagement-workflow nodig hebt, Adobe Acrobat Pro gebruiken (maar dat doe je misschien al).

 

De bestandsgrootte reduceren is aanlokkelijk, maar wees gewaarschuwd als je andere afbeeldingen dan foto's in je document hebt. Als je "Reduce File Size" toepast, gebruikt Voorvertoning lossy compressie, wat de kwaliteit van elke afbeelding in het document reduceert. Daardoor worden andere afbeeldingen dan foto's merkbaar wazig. Op foto's zie je ook een kwaliteitsverlies, maar de effecten zijn minder merkbaar. Wel is "Reduce File Size" drastisch verbeterd sinds eerdere versies van Voorvertoning, die ook nuttige metagegevens verwijderde zoals een inhoudsopgave van een pdf.

 

 

Exporteren naar PDF: versleuteling
Het aanvinkvakje "Codeer" in Voorvertoning is wellicht nuttiger voor je. Als je een pdf deelt die vertrouwelijke informatie bevat, kan je de kans dat deze door meer mensen gelezen wordt verkleinen door het document te versleutelen, waarna een wachtwoord nodig is om het weer te geven.

 

In PDF-taalgebruik: het wachtwoord dat gecreëerd wordt door het vakje "Codeer" van Voorvertoning aan te vinken is een "Document open"- of "Gebruiker"-wachtwoord, in tegenstelling tot een "Permissies"- of "Eigenaar"-wachtwoord dat het bewerken en afdrukken van het document beperkt. Later meer over hoe je een Permissies-wachtwoord instelt. Je kunt dit niet doen vanuit het Export-dialoogvenster.

 

Voorvertoning biedt geen mogelijkheid om het Permissies-wachtwoord in te voeren om eerder ingestelde beperkingen op te heffen, met één uitzondering. Als je een pdf opent die versleuteld is met een Permissies-wachtwoord dat veranderingen voorkomt, en dan probeert een van de opdrachten "Archief > Exporteer…" of "Exporteren als PDF" te gebruiken, word je gevraagd naar het Permissies-wachtwoord. Dat is echter helaas valse zekerheid, omdat elke verandering in een met Permissies beveiligde pdf ertoe leidt dat Voorvertoning een kopie maakt die je kan opslaan. Bovendien: terwijl Export kan vragen om een wachtwoord, doet "Archief > Opslaan als" dat niet. Oeps.

 

Om een pdf te versleutelen met een wachtwoord bij het openen, kies je "Archief > Exporteer" en vink je het vakje Codeer aan. Vervolgens voer je een wachtwoord in. Doe dit nogmaals om je keuze te bevestigen. Vanaf dat moment zal iedereen (ook jij zelf) die de versleutelde pdf probeert te openen (in elke app die werkt met pdf's) naar het wachtwoord gevraagd worden.

 

Voor zover wij weten is er geen manier om dit wachtwoord met brute rekenkracht te kraken, als je tenminste een sterk wachtwoord gekozen hebt. (Een zwak wachtwoord kan eventueel door een woordenboek-aanval gekraakt worden.) Je kunt op het internet hulp-sites als PDFUnlock <http://www.pdfunlock.com/> tegenkomen, waar ze beloven dat ze wachtwoorden van pdf's kunnen verwijderen. Maar ze hebben het dan over het wachtwoord dat je bevoegdheden beveiligt, niet over een wachtwoord dat een document tegen openen beveiligt. Alles wat zij in dit geval kunnen doen, kan je handiger doen in Voorvertoning zelf.

 

Wat te doen als je een wachtwoord van een beveiligde pdf wilt verwijderen? Als je het wachtwoord gewoon kent, is het simpel. Open de pdf, vul het wachtwoord in, en gebruik vervolgens "Exporteer" om het opnieuw op te slaan, nu zonder het vakje "Codeer" aan te vinken. Deze stappen zijn zinvol als een document eerst vertrouwelijk was, maar dat nu niet langer is.

 

Afdrukken als pdf: nog meer over versleuteling
Zoals ik al eerder vertelde, kan je vanuit een app ieder document "afdrukken" als pdf. Dit is systeembreed doorgevoerd in OS X, dankzij het Quartz-fundament van pdf's. De functie is enorm handig, want je kunt ermee zien hoe een document er als afdruk uit gaat zien, nog voordat je hem naar je printer stuurt. Verder kan je op deze manier een webpagina opslaan als pdf.

 

Maar waarom zou je in Voorvertoning willen printen naar pdf? Hier is het exporteren naar pdf immers al ingebouwd? Om één reden te noemen: de afdrukfunctie biedt meer mogelijkheden om metagegevens toe te voegen, en meer beveiligingsopties, dan de export-functie van Voorvertoning. Bovendien los je via printen een algemeen probleem in Voorvertoning op.

 

Sinds het begin van deze serie wezen lezers ons op het volgende probleem: maak in Voorvertoning aantekeningen in een document, sla het bestand op en verstuur het naar een collega. Deze collega ziet dan jouw aantekeningen niet. We hebben geen idee waar het fout gaat: pdf is immers een standaard, maar dit betekent kennelijk niet dat iedere app de standaard ook goed implementeert. In ieder geval blijkt dat het afdrukken naar pdf wel zorgt dat aantekeningen in de meeste gevallen goed overkomen.

 

Om te exporteren naar pdf via afdrukken, kies je "Archief > Druk af". In het scherm dat je dan krijgt, klik je linksonder op het pop-upmenu met Pdf erin, en dan kies je "Bewaar als pdf". (Verder naar onderen in dat menu vind je een aantal print-workflows die door verschillende apps geïnstalleerd zijn. Ze maken het onder meer makkelijker om een document te printen als pdf en meteen in Berichten naar iemand door te sturen.)

 

In het Bewaar-venster dat je nu krijgt, vind je nog een paar extra opties. Je kunt hier naast een documentnaam ook nog een titel, auteur, onderwerp en trefwoorden als metagegevens toevoegen. Deze standaard-pdf-metagegevens zijn vervolgens terug te vinden in het Info-venster van Voorvertoning zelf (kies "Extra's > Toon infovenster" of toets commando-I), in andere pdf-apps, en zelfs in het infovenster van de Finder.

 

Maar er is nog meer! Klik op Beveiligingsopties en je kunt zowel het wachtwoord om het document te openen als het wachtwoord bij om bevoegdheden voor deze pdf aan te passen kiezen, en je kunt kiezen of dit laatste wachtwoord het maken van aanpassingen, het afdrukken of beide beperkt.

 

Een terugblik op Voorvertoning
Dit artikel is de laatste in een serie artikelen over Voorvertoning. We hopen dat je ze met plezier gelezen hebt, en dat je aan de bel trekt als je hierover nog vragen of tips hebt. Wie weet welke verborgen mogelijkheden het programma nog meer heeft?